حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٣١٥ - نوروز در روايات اسلامى

برمى‌خوريم كه مورد تأييد اسلام قرار گرفته‌اند:

١. ديه در جاهليت، صد شتر بود. پيامبر صلى الله عليه و آله آن را امضا نمود.[١]

٢. زنان حائض، در جاهليت از شركت در اعياد مذهبى و مراسم قربانى ممنوع بودند و اسلام نيز آن را حفظ كرد.[٢]

٣. براء بن عازب، اوّل كسى بود كه با آب، استنجا (تطهير) كرد و سپس سنّت شد.[٣]

٤. پيامبر صلى الله عليه و آله در «حِلفُ الفضول» در سن ٢٥ سالگى شركت كرد و بعدها بدان افتخار مى‌كرد و مى‌فرمود: اگر بار ديگر بدان پيمان دعوت شوم، مى‌پذيرم.[٤]

٥. در حديثى ديگر، هفت دور بودن طواف خانه كعبه، حرام بودن زن پدر بر فرزند، و خمس گنج نيز از سنّت‌هاى عبدالمطلب در جاهليت شمرده شده، كه پيامبر صلى الله عليه و آله آنها را امضا نموده است.[٥]

٦. حرمت ماه‌هاى حرام نيز از سنّت‌هاى جاهلى بود كه در اسلام، امضا شد.[٦]

٧. براء بن معرور، قبل از هجرت پيامبر صلى الله عليه و آله در مكّه مى‌زيست. هنگام مرگ، سفارش كرد كه او را به طرف مكّه دفن كنند و نسبت به يك سوم اموال خود، وصيت كرد. اين هر دو، بعد از آن، جزو سُنن قرار گرفت.[٧]

٨. تحريم لباس شُهرت در فقه، شاهدى ديگر بر پذيرش سنّت‌هاى ملّى صالح‌

[١]. وسائل الشيعة، ج ١٩، ص ١٤٢.

[٢]. دائرة المعارف الاسلامية، ج ٨، ص ١٦٥.

[٣]. تفسير نورالثقلين، ج ١، ص ٢١٦؛ الميزان، ج ٢، ص ٢١٦.

[٤]. تاريخ سياسى اسلام، ج ١، ص ٧٢.

[٥]. وسائل الشيعة، ج ١٩، ص ١٤٥؛ كتاب من لايحضره الفقيه، ج ٤، ص ٢٦٤.

[٦]. آياتى كه گذشت.

[٧]. الكافى، ج ٣، ص ٢٥٤.