حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٣١٤ - نوروز در روايات اسلامى

بود- پاس داشت:

فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ.[١]

پس چون ماه‌هاى حرامْ سپرى شدند، مشركان را بكشيد.

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا! لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ وَ لَا الشَّهْرَ الْحَرامَ.[٢]

اى كسانى كه ايمان آورده ايد! حرمت شعائر خدا و ماه حرام را نگه داريد.

رسول خدا فرموده است:

مَنْ سَنَّ سُنَةً حَسَنَةً عُمِلَ بِها مِنْ بَعْدِهِ، كانَ لَهُ أجُرهُ وَ مِثْلُ اجورهِم مِنْ غَيْرِ أنْ يَنْقُصَ مِنْ اجورِهِمْ شَيْئاً وَمَنْ سَنَّ سُنَّةً سَيِئَةً فَعُمِلَ بِها بَعْدَهُ، كانَ عَلَيْهِ وِزْرهُ وَ مِثْلُ أوزارِهِمْ مِنْ غَيرِ أنْ يَنْقُصَ مِنْ أوزارِهِمْ شَيْئا.[٣]

آن كه سنّتى نيك را پايه گذارى كند و بدان عمل شود، پاداش عمل خودش به اندازه پاداش ديگر عاملان، به وى داده مى‌شود، بدون آن كه از پاداش عاملان كم شود؛ و آن كه سنّتى بد را پايه گذارَد و بدان عمل شود، وَبال عمل خودش و ديگران برعهده اوست، بدون آن كه از وِزْر و وَبال ديگران كاسته شود.

اميرالمؤمنين به مالك اشتر فرمود:

ولاتَنْقُضْ سُنّةً صالِحَةً عَمِلَ بها صدورُ هذِهِ الامَةِ وَاجْتَمَعَتْ بِها الالْفَة وَصَلُحَتْ عليها الرعِيَّةُ وَلاتَحْدُثَنَّ سنّةً تَضُرُّ بشي‌ء مِنْ ماضى تلكَ السُّنَنِ فيكونُ الأجْرُ لِمَنْ سَنَّها وَالوِزْرُ عليكَ بِما نَقَضْتَ مِنها.[٤]

آيين پسنديده‌اى را بر هم مريز كه بزرگان اين امتْ بِدان رفتار نموده‌اند و به وسيله آن، مردم به هم پيوسته‌اند، و شهروندان با يكديگر سازش كرده‌اند؛ و آيينى مگذار كه چيزى از سنّت‌هاى نيك گذشته را زيان رسانَد تا پاداش از آنِ نهنده سنّت باشد و گناه شكستن آن بر تو مانَد.

از سوى ديگر، به نمونه‌هايى از سنّت‌هاى پيش از اسلام (جاهلى و...)

[١]. سوره توبه، آيه ٥.

[٢]. سوره مائده، آيه ٢.

[٣]. كنزالعمّال، ج ١٥، ص ٧٨.

[٤]. نهج البلاغة، تحقيق: صبحى الصالح، ص ٤٣١.