حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٣٩ - آينده دانش هاى حديثى

المسلسلات في الاجازات؛ السيد محمود المرعشي؛

الوجيز في ذكر المُجاز والمُجيز؛ ابو طاهر احمد بن محمد السلفي؛

الوجازة في الاجازة، محمد شمس الحق العظيم آبادى.

پنج. بجز اينها، پرسش‌هاى جدّى و جديدى كه روياروى حديث و سنّت قرار گرفته‌اند نيز در خور درنگ‌اند؛ پرسش‌هايى كه با كليّت حديثْ سر و كار دارند و به طور طبيعى بايد در دانش برترى جاى گيرند، مانند:

١. رابطه قرآن و حديث‌

٢. ارتباط علوم حديث با ساير علوم اسلامى‌

٣. روش‌ها و مكتب‌هاى (مناهج) حديث پژوهى‌

٤. حدود و قلمرو دانش‌هاى حديثى‌

٥. تأثير و تأثّر سنّت با ديگر فرهنگ ها

٦. اسباب اختلاف احاديث‌

و....

اينك، با توجه به عرصه‌هاى گشوده شده در برابر حديث و دانش‌هاى گذشته و رايج، چگونه بايد دانش‌هاى حديثى را طراحى كرد كه ضمن حفظ ارتباط منطقى ميان شاخه‌ها و اجزا، بتوان فراگيرى (جامعيت) آنها را نيز حفظ كرد؟ اين، پرسشى است كه بايد بدان پرداخت.

آينده دانش‌هاى حديثى‌

روشن است كه به آسانى و سادگى نمى‌توان در اين عرصه گام برداشت؛ ليك از آن رو كه هر طرح تازه بايد از نقطه‌اى شروع شود تا پژوهشگران به اصلاح و تكميلْ بپردازند، پيشنهاد اوّليه خود را براى علوم حديث، بدين شكلْ عرضه مى‌داريم: