دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص
٥٥٨ ص
٥٥٩ ص
٥٦٠ ص
٥٦١ ص
٥٦٢ ص
٥٦٣ ص
٥٦٤ ص
٥٦٥ ص
٥٦٦ ص
٥٦٧ ص
٥٦٨ ص
٥٦٩ ص
٥٧٠ ص
٥٧١ ص
٥٧٢ ص
٥٧٣ ص
٥٧٤ ص
٥٧٥ ص
٥٧٦ ص
٥٧٧ ص
٥٧٨ ص
٥٧٩ ص
٥٨٠ ص
٥٨١ ص
٥٨٢ ص
٥٨٣ ص
٥٨٤ ص
٥٨٥ ص
٥٨٦ ص
٥٨٧ ص
٥٨٨ ص
٥٨٩ ص
٥٩٠ ص
٥٩١ ص
٥٩٢ ص
٥٩٣ ص
٥٩٤ ص
٥٩٥ ص
٥٩٦ ص
٥٩٧ ص
٥٩٨ ص
٥٩٩ ص
٦٠٠ ص
٦٠١ ص
٦٠٢ ص
٦٠٣ ص
٦٠٤ ص
٦٠٥ ص
٦٠٦ ص
٦٠٧ ص
٦٠٨ ص
٦٠٩ ص
٦١٠ ص
٦١١ ص
٦١٢ ص
٦١٣ ص
٦١٤ ص
٦١٥ ص
٦١٦ ص
٦١٧ ص
٦١٨ ص
٦١٩ ص
٦٢٠ ص
٦٢١ ص
٦٢٢ ص
٦٢٣ ص
٦٢٤ ص
٦٢٥ ص
٦٢٦ ص
٦٢٧ ص
٦٢٨ ص
٦٢٩ ص
٦٣٠ ص
٦٣١ ص
٦٣٢ ص
٦٣٣ ص
٦٣٤ ص
٦٣٥ ص
٦٣٦ ص
٦٣٧ ص
٦٣٨ ص
٦٣٩ ص
٦٤٠ ص
٦٤١ ص
٦٤٢ ص
٦٤٣ ص
٦٤٤ ص
٦٤٥ ص
٦٤٦ ص
٦٤٧ ص
٦٤٨ ص
٦٤٩ ص
٦٥٠ ص
٦٥١ ص
٦٥٢ ص
٦٥٣ ص
٦٥٤ ص
٦٥٥ ص
٦٥٦ ص
٦٥٧ ص
٦٥٨ ص
٦٥٩ ص
٦٦٠ ص
٦٦١ ص
٦٦٢ ص
٦٦٣ ص
٦٦٤ ص
٦٦٥ ص
٦٦٦ ص
٦٦٧ ص
٦٦٨ ص
٦٦٩ ص
٦٧٠ ص
٦٧١ ص
٦٧٢ ص
٦٧٣ ص
٦٧٤ ص
٦٧٥ ص
٦٧٦ ص
٦٧٧ ص
٦٧٨ ص
٦٧٩ ص
٦٨٠ ص
٦٨١ ص
٦٨٢ ص
٦٨٣ ص
٦٨٤ ص
٦٨٥ ص
٦٨٦ ص
٦٨٧ ص
٦٨٨ ص
٦٨٩ ص
٦٩٠ ص
٦٩١ ص
٦٩٢ ص
٦٩٣ ص
٦٩٤ ص
٦٩٥ ص
٦٩٦ ص
٦٩٧ ص
٦٩٨ ص
٦٩٩ ص
٧٠٠ ص
٧٠١ ص
٧٠٢ ص
٧٠٣ ص
٧٠٤ ص
٧٠٥ ص
٧٠٦ ص
٧٠٧ ص
٧٠٨ ص
٧٠٩ ص
٧١٠ ص
٧١١ ص
٧١٢ ص
٧١٣ ص
٧١٤ ص
٧١٥ ص
٧١٦ ص
٧١٧ ص
٧١٨ ص
٧١٩ ص
٧٢٠ ص
٧٢١ ص
٧٢٢ ص
٧٢٣ ص
٧٢٤ ص
٧٢٥ ص
٧٢٦ ص
٧٢٧ ص
٧٢٨ ص
٧٢٩ ص
٧٣٠ ص
٧٣١ ص
٧٣٢ ص
٧٣٣ ص
٧٣٤ ص
٧٣٥ ص
٧٣٦ ص
٧٣٧ ص
٧٣٨ ص
٧٣٩ ص
٧٤٠ ص
٧٤١ ص
٧٤٢ ص
٧٤٣ ص
٧٤٤ ص
٧٤٥ ص
٧٤٦ ص
٧٤٧ ص
٧٤٨ ص
٧٤٩ ص
٧٥٠ ص
٧٥١ ص
٧٥٢ ص
٧٥٣ ص
٧٥٤ ص
٧٥٥ ص
٧٥٦ ص
٧٥٧ ص
٧٥٨ ص
٧٥٩ ص
٧٦٠ ص
٧٦١ ص
٧٦٢ ص
٧٦٣ ص
٧٦٤ ص
٧٦٥ ص
٧٦٦ ص
٧٦٧ ص
٧٦٨ ص
٧٦٩ ص
٧٧٠ ص
٧٧١ ص
٧٧٢ ص
٧٧٣ ص
٧٧٤ ص
٧٧٥ ص
٧٧٦ ص
٧٧٧ ص
٧٧٨ ص
٧٧٩ ص
٧٨٠ ص
٧٨١ ص
٧٨٢ ص
٧٨٣ ص
٧٨٤ ص
٧٨٥ ص
٧٨٦ ص
٧٨٧ ص
٧٨٨ ص
٧٨٩ ص
٧٩٠ ص
٧٩١ ص
٧٩٢ ص
٧٩٣ ص
٧٩٤ ص
٧٩٥ ص
٧٩٦ ص
٧٩٧ ص
٧٩٨ ص
٧٩٩ ص
٨٠٠ ص
٨٠١ ص
٨٠٢ ص
٨٠٣ ص
٨٠٤ ص
٨٠٥ ص
٨٠٦ ص
٨٠٧ ص
٨٠٨ ص
٨٠٩ ص
٨١٠ ص
٨١١ ص
٨١٢ ص
٨١٣ ص
٨١٤ ص
٨١٥ ص
٨١٦ ص
٨١٧ ص
٨١٨ ص
٨١٩ ص
٨٢٠ ص
٨٢١ ص
٨٢٢ ص
٨٢٣ ص
٨٢٤ ص
٨٢٥ ص
٨٢٦ ص
٨٢٧ ص
٨٢٨ ص
٨٢٩ ص
٨٣٠ ص
٨٣١ ص
٨٣٢ ص
٨٣٣ ص
٨٣٤ ص
٨٣٥ ص
٨٣٦ ص
٨٣٧ ص
٨٣٨ ص
٨٣٩ ص
٨٤٠ ص
٨٤١ ص
٨٤٢ ص
٨٤٣ ص
٨٤٤ ص
٨٤٥ ص
٨٤٦ ص
٨٤٧ ص
٨٤٨ ص
٨٤٩ ص
٨٥٠ ص
٨٥١ ص
٨٥٢ ص
٨٥٣ ص
٨٥٤ ص
٨٥٥ ص
٨٥٦ ص
٨٥٧ ص
٨٥٨ ص
٨٥٩ ص
٨٦٠ ص
٨٦١ ص
٨٦٢ ص
٨٦٣ ص
٨٦٤ ص
٨٦٥ ص
٨٦٦ ص
٨٦٧ ص
٨٦٨ ص
٨٦٩ ص
٨٧٠ ص
٨٧١ ص
٨٧٢ ص
٨٧٣ ص
٨٧٤ ص
٨٧٥ ص
٨٧٦ ص
٨٧٧ ص
٨٧٨ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٨٤٦

ابن ابی عون
جلد: ٢
     
شماره مقاله:٨٤٦



اِبْن‌ِ اَبى‌ عَوْن‌، ابراهيم‌ بن‌ محمد بن‌ احمد بن‌ ابى‌ عون‌ بن‌ هلال‌ِ ابى‌ النّجم‌، اديب‌ و نويسنده‌ (مق ٣٢٢ق‌/٩٣٤م‌). كنية او را ابواسحاق‌ (ياقوت‌، ١/٢٣٤)، ابوعمران‌ (بغدادي‌، ١٦٠) و ابوعمرو (عبدالمعيد خان‌، «مقدمه‌١»، ياد كرده‌اند. پدرش‌ نيز در شعر و ادب‌ و كتابت‌ معروف‌ بوده‌ است‌ (همانجا؛ قس‌: ياقوت‌، ١/٢٣٧).
ابى‌ ابى‌ عون‌ از موالى‌ بنى‌ سُلَيْم‌ و از مردم‌ شهر انبار (همانجا) واقع‌ بر كرانة نهر فرات‌ در ١٠ فرسنگى‌ بغداد بود. وي‌ به‌ پيروي‌ از شيوة نياكانش‌ دبيري‌ پيشه‌ كرد و به‌ پايگاهى‌ رسيد كه‌ عنوان‌ كاتب‌ بغدادي‌ يافت‌. ابن‌ ابى‌ عون‌ از ياران‌ بسيار نزديك‌ ابوجعفر محمد بن‌ على‌ شلمغانى‌ معروف‌ به‌ ابن‌ ابى‌ العزاقر بود و به‌ مذهب‌ وي‌ كه‌ مبتنى‌ بر دعوي‌ خدايى‌ و حلول‌ لاهوت‌ در كالبد او بود. سخت‌ گرايش‌ داشت‌ (ابن‌ مسكويه‌ ١/١٢٣)، تا آنجا كه‌ چون‌ با شلمغانى‌ دستگير و وادار شد تا او را دشنام‌ گويد و بر صورتش‌ آب‌ دهن‌ بيندازد (ابن‌ نديم‌، ٢١١) و به‌ گفتة برخى‌ فرمان‌ دادند تا او را سيلى‌ زند، دستانش‌ لرزيد و سر و ريش‌ شلمغانى‌ را بوسيد و او را آفريدگار و سرور و روزي‌رسان‌ خويش‌ خواند (ياقوت‌، ١/٢٣٦؛ ابوالفداء، ٢/٨٠ -٨١). پس‌ فقيهان‌ و قاضيان‌، خون‌ هر دو را مباح‌ دانستند و به‌ فرمان‌ ابن‌ مُقله‌ (د ٣٢٨ق‌/٩٤٠م‌)، وزير عباسى‌، هردو را كشتند، اجساد آنان‌ را سوزانيدند و خاكسترشان‌ را به‌ فرات‌ ريختند (بغدادي‌، ١٦٠؛ ياقوت‌، ١/٢٥٣؛ ابن‌ عماد، ٢/٢٩٣). وي‌ را مردي‌ كم‌ خرد و متهور گفته‌اند (ابن‌ نديم‌، ٢١١؛ ياقوت‌، ١/٢٣٦).
آثار بازماندة او اينهاست‌: ١. كتاب‌ النّواحى‌ فى‌ اخبار البلدان‌ يا كتاب‌ النواحى‌ و البلدان‌؛ ٢. كتاب‌ الجوابات‌ المُسكتة (همانجاها) كه‌ برگزيده‌هايى‌ از آن‌ در مجلة «فرهنگ‌ اسلامى‌٢» (عبدالمعيد، «اديبى‌ حرفه‌اي‌...٣»، انتشار يافته‌ است‌؛ ٣. كتاب‌ التّشبيهات‌، كه‌ دربارة تشبيهات‌ شعري‌ و متضمن‌ ٩٢ باب‌ است‌ و چند بار چاپ‌ شده‌ است‌ I/١٢٢) )؛ GAS, ٤. كتاب‌ بيت‌ مال‌ السرور؛ ٥. كتاب‌ الدواوين‌؛ ٦. كتاب‌ الرسائل‌ (ابن‌ نديم‌، همانجا؛ ياقوت‌، همانجا)؛ ٧. لب‌ّ الا¸داب‌ فى‌ ردّ جواب‌ ذوي‌ الالباب‌ (ابن‌ ابى‌ عون‌، همانجا).
مآخذ: ابن‌ ابى‌ عون‌، ابراهيم‌، التّشبيهات‌، به‌ كوشش‌ عبدالمعيد خان‌، كمبريج‌، ١٣٦٩ق‌/١٩٥٠م‌؛ ابن‌ عماد، عبدالحى‌، شذرات‌ الذهب‌، قاهره‌، ١٣٥٠ق‌؛ ابن‌ مسكويه‌، احمد، تجارب‌ الا´مم‌، به‌ كوشش‌ آمِدروز، بغداد، مكتبة المثنى‌؛ ابن‌ نديم‌، الفهرست‌؛ ابوالفدا، المختصر فى‌ اخبار البشر، بيروت‌، دارالمعرفة، بغدادي‌، عبدالقاهر، الفرق‌ بين‌ الفرق‌، به‌ كوشش‌ مححمد زاهد بن‌ حسن‌ كوثري‌، قاهره‌، ١٣٦٧ق‌؛ سزگين‌، فؤاد، تاريخ‌ التراث‌ العربى‌، رياض‌، ١٤٠٣ق‌/١٩٨٣م‌؛ ياقوت‌، ادبا؛ نيز:
Abul Mu'id Khan, M., X Ibn - Abi - ١ Aun, A Litterateur of the Third Century n , IC, ١٩٤٢; id, X Introduction n to Book of Similes –‘ْ?“ھ—َگ Of Ibn Abi'Aun; GAS. ابوالفتح‌ حكيميان‌
تايپ‌ مجدد و ن‌ * ١ * زا
ن‌ * ٢ * زا