دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص
٥٥٨ ص
٥٥٩ ص
٥٦٠ ص
٥٦١ ص
٥٦٢ ص
٥٦٣ ص
٥٦٤ ص
٥٦٥ ص
٥٦٦ ص
٥٦٧ ص
٥٦٨ ص
٥٦٩ ص
٥٧٠ ص
٥٧١ ص
٥٧٢ ص
٥٧٣ ص
٥٧٤ ص
٥٧٥ ص
٥٧٦ ص
٥٧٧ ص
٥٧٨ ص
٥٧٩ ص
٥٨٠ ص
٥٨١ ص
٥٨٢ ص
٥٨٣ ص
٥٨٤ ص
٥٨٥ ص
٥٨٦ ص
٥٨٧ ص
٥٨٨ ص
٥٨٩ ص
٥٩٠ ص
٥٩١ ص
٥٩٢ ص
٥٩٣ ص
٥٩٤ ص
٥٩٥ ص
٥٩٦ ص
٥٩٧ ص
٥٩٨ ص
٥٩٩ ص
٦٠٠ ص
٦٠١ ص
٦٠٢ ص
٦٠٣ ص
٦٠٤ ص
٦٠٥ ص
٦٠٦ ص
٦٠٧ ص
٦٠٨ ص
٦٠٩ ص
٦١٠ ص
٦١١ ص
٦١٢ ص
٦١٣ ص
٦١٤ ص
٦١٥ ص
٦١٦ ص
٦١٧ ص
٦١٨ ص
٦١٩ ص
٦٢٠ ص
٦٢١ ص
٦٢٢ ص
٦٢٣ ص
٦٢٤ ص
٦٢٥ ص
٦٢٦ ص
٦٢٧ ص
٦٢٨ ص
٦٢٩ ص
٦٣٠ ص
٦٣١ ص
٦٣٢ ص
٦٣٣ ص
٦٣٤ ص
٦٣٥ ص
٦٣٦ ص
٦٣٧ ص
٦٣٨ ص
٦٣٩ ص
٦٤٠ ص
٦٤١ ص
٦٤٢ ص
٦٤٣ ص
٦٤٤ ص
٦٤٥ ص
٦٤٦ ص
٦٤٧ ص
٦٤٨ ص
٦٤٩ ص
٦٥٠ ص
٦٥١ ص
٦٥٢ ص
٦٥٣ ص
٦٥٤ ص
٦٥٥ ص
٦٥٦ ص
٦٥٧ ص
٦٥٨ ص
٦٥٩ ص
٦٦٠ ص
٦٦١ ص
٦٦٢ ص
٦٦٣ ص
٦٦٤ ص
٦٦٥ ص
٦٦٦ ص
٦٦٧ ص
٦٦٨ ص
٦٦٩ ص
٦٧٠ ص
٦٧١ ص
٦٧٢ ص
٦٧٣ ص
٦٧٤ ص
٦٧٥ ص
٦٧٦ ص
٦٧٧ ص
٦٧٨ ص
٦٧٩ ص
٦٨٠ ص
٦٨١ ص
٦٨٢ ص
٦٨٣ ص
٦٨٤ ص
٦٨٥ ص
٦٨٦ ص
٦٨٧ ص
٦٨٨ ص
٦٨٩ ص
٦٩٠ ص
٦٩١ ص
٦٩٢ ص
٦٩٣ ص
٦٩٤ ص
٦٩٥ ص
٦٩٦ ص
٦٩٧ ص
٦٩٨ ص
٦٩٩ ص
٧٠٠ ص
٧٠١ ص
٧٠٢ ص
٧٠٣ ص
٧٠٤ ص
٧٠٥ ص
٧٠٦ ص
٧٠٧ ص
٧٠٨ ص
٧٠٩ ص
٧١٠ ص
٧١١ ص
٧١٢ ص
٧١٣ ص
٧١٤ ص
٧١٥ ص
٧١٦ ص
٧١٧ ص
٧١٨ ص
٧١٩ ص
٧٢٠ ص
٧٢١ ص
٧٢٢ ص
٧٢٣ ص
٧٢٤ ص
٧٢٥ ص
٧٢٦ ص
٧٢٧ ص
٧٢٨ ص
٧٢٩ ص
٧٣٠ ص
٧٣١ ص
٧٣٢ ص
٧٣٣ ص
٧٣٤ ص
٧٣٥ ص
٧٣٦ ص
٧٣٧ ص
٧٣٨ ص
٧٣٩ ص
٧٤٠ ص
٧٤١ ص
٧٤٢ ص
٧٤٣ ص
٧٤٤ ص
٧٤٥ ص
٧٤٦ ص
٧٤٧ ص
٧٤٨ ص
٧٤٩ ص
٧٥٠ ص
٧٥١ ص
٧٥٢ ص
٧٥٣ ص
٧٥٤ ص
٧٥٥ ص
٧٥٦ ص
٧٥٧ ص
٧٥٨ ص
٧٥٩ ص
٧٦٠ ص
٧٦١ ص
٧٦٢ ص
٧٦٣ ص
٧٦٤ ص
٧٦٥ ص
٧٦٦ ص
٧٦٧ ص
٧٦٨ ص
٧٦٩ ص
٧٧٠ ص
٧٧١ ص
٧٧٢ ص
٧٧٣ ص
٧٧٤ ص
٧٧٥ ص
٧٧٦ ص
٧٧٧ ص
٧٧٨ ص
٧٧٩ ص
٧٨٠ ص
٧٨١ ص
٧٨٢ ص
٧٨٣ ص
٧٨٤ ص
٧٨٥ ص
٧٨٦ ص
٧٨٧ ص
٧٨٨ ص
٧٨٩ ص
٧٩٠ ص
٧٩١ ص
٧٩٢ ص
٧٩٣ ص
٧٩٤ ص
٧٩٥ ص
٧٩٦ ص
٧٩٧ ص
٧٩٨ ص
٧٩٩ ص
٨٠٠ ص
٨٠١ ص
٨٠٢ ص
٨٠٣ ص
٨٠٤ ص
٨٠٥ ص
٨٠٦ ص
٨٠٧ ص
٨٠٨ ص
٨٠٩ ص
٨١٠ ص
٨١١ ص
٨١٢ ص
٨١٣ ص
٨١٤ ص
٨١٥ ص
٨١٦ ص
٨١٧ ص
٨١٨ ص
٨١٩ ص
٨٢٠ ص
٨٢١ ص
٨٢٢ ص
٨٢٣ ص
٨٢٤ ص
٨٢٥ ص
٨٢٦ ص
٨٢٧ ص
٨٢٨ ص
٨٢٩ ص
٨٣٠ ص
٨٣١ ص
٨٣٢ ص
٨٣٣ ص
٨٣٤ ص
٨٣٥ ص
٨٣٦ ص
٨٣٧ ص
٨٣٨ ص
٨٣٩ ص
٨٤٠ ص
٨٤١ ص
٨٤٢ ص
٨٤٣ ص
٨٤٤ ص
٨٤٥ ص
٨٤٦ ص
٨٤٧ ص
٨٤٨ ص
٨٤٩ ص
٨٥٠ ص
٨٥١ ص
٨٥٢ ص
٨٥٣ ص
٨٥٤ ص
٨٥٥ ص
٨٥٦ ص
٨٥٧ ص
٨٥٨ ص
٨٥٩ ص
٨٦٠ ص
٨٦١ ص
٨٦٢ ص
٨٦٣ ص
٨٦٤ ص
٨٦٥ ص
٨٦٦ ص
٨٦٧ ص
٨٦٨ ص
٨٦٩ ص
٨٧٠ ص
٨٧١ ص
٨٧٢ ص
٨٧٣ ص
٨٧٤ ص
٨٧٥ ص
٨٧٦ ص
٨٧٧ ص
٨٧٨ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٧٤٠

ابر گهربار
جلد: ٢
     
شماره مقاله:٧٤٠



اَبْرِ گُهَربار، منظومه‌اي‌ ناتمام‌ به‌ فارسى‌ در بحر متقارب‌، از شاعر بنام‌ هندوستان‌ ميرزا اسدالله‌ غالب‌ (١٢١٢- ١٢٨٥ق‌/١٧٩٧- ١٨٦٨م‌). اين‌ اثر در واقع‌ مقدمه‌اي‌ است‌ بر يك‌ مثنوي‌ حماسى‌ در شرح‌ غزوات‌ رسول‌ اكرم‌ (ص‌) كه‌ شاعر در نظر داشته‌ است‌ آن‌ را در برابر شاهنامة فردوسى‌ به‌ تقليد از آن‌ به‌ انجام‌ رساند. اين‌ منظومه‌ شامل‌ اين‌ بخشهاست‌: حمد، مناجات‌، حكايت‌، نعت‌، معراج‌، منقبت‌، مغنى‌ نامه‌، ساقى‌ نامه‌.
تعداد ابيات‌ اين‌ مثنوي‌ را از ٩٢٨ تا ١٠٠ ،١ذكر كرده‌اند. ظاهراً غالب‌ سرودن‌ ابرگهربار را قبل‌ از ١٢٦٢ق‌/١٨٤٥م‌ و در اواسط عمر خود آغاز كرده‌ و در اواخر عمر آخرين‌ ابيات‌ آن‌ را سروده‌ است‌ زيرا سيد احمدخان‌ در آثار الصناديد (ص‌ ٧٦) كه‌ در ١٢٦٤ق‌/١٨٤٧م‌ تأليف‌ شده‌ است‌، به‌ ابرگهربار اشاره‌ دارد. مقدمه‌ و برخى‌ از ابيات‌ منظومه‌ و نيز سال‌ نخستين‌ چاپ‌ آن‌ (١٢٨١ق‌/١٨٦٣م‌) كه‌ همزمان‌ با آخرين‌ سالهاي‌ عمر غالب‌ است‌، حاكى‌ از آن‌ است‌ كه‌ وي‌ اين‌ مقدار از منظومه‌ را طى‌ ساليان‌ دراز و به‌ تدريج‌ سروده‌ است‌ (نك: شيخ‌ اصغر على‌، ٧٣، ٧٤). در بخشهاي‌ مختلف‌ اين‌ منظومه‌ برخى‌ مضامين‌ كهنه‌ و تكراري‌ ديده‌ مى‌شود كه‌ ناشى‌ از طبيعت‌ موضوع‌ و پاي‌ بندي‌ شاعر به‌ سنت‌ مثنوي‌ سرايى‌ است‌، ولى‌ بر روي‌ هم‌ قسمتهاي‌ مختلف‌ آن‌ نمودار خوبى‌ است‌ از چگونگى‌ افكار اين‌ شاعر در موضوعات‌ دينى‌، فلسفى‌ و عرفانى‌. غالب‌ در اين‌ منظومه‌ مهارت‌ خود را هم‌ در داستان‌ پردازي‌ و بيان‌ حماسى‌ و هم‌ در شعر عاشقانه‌ (ساقى‌ نامه‌) نشان‌ مى‌دهد و خود را با فردوسى‌ و نظامى‌ مقايسه‌ مى‌كند، اما تقليد از اسلوب‌ دشوار اين‌ شاعران‌ از يك‌ سو و پيري‌ و ناتوانى‌ از سوي‌ ديگر موجب‌ شد كه‌ اين‌ منظومه‌ ناتمام‌ بماند. غالب‌ در اين‌ منظومه‌ در بخش‌ منقبت‌، خاندان‌ نبوت‌ و خصوصاً حضرت‌ على‌ (ع‌) را ستايش‌ مى‌كند و به‌ آن‌ حضرت‌ ارادت‌ تمام‌ مى‌ورزد.
ابرگهربار نخستين‌ بار ٥ سال‌ قبل‌ از مرگ‌ شاعر در ١٢٨١ق‌/١٨٦٣م‌ در اكمل‌ المطابع‌ دهلى‌ به‌ چاپ‌ رسيد و پس‌ از آن‌ دو بار در كليات‌ غالب‌ و يك‌ بار در كليات‌ فارسى‌ غالب‌ چاپ‌ شده‌ است‌.
مآخذ: احمد خان‌، آثار الصناديد، دهلى‌، ١٨٤٧م‌؛ شيخ‌ اصغر على‌، «مثنوي‌ ابرگهربار»، اورينتل‌ كالج‌ ميگزين‌، لاهور، شم ٢، ٣، ١٩٥٨م‌، ٣٤/٧١-١٠٦؛ غالب‌، كليات‌ (فارسى‌) به‌ كوشش‌ مرتضى‌ حسين‌، فاضل‌ لكهنوي‌، لاهور، ١٩٦٧م‌، ١/٣١٨-٤١٢؛ نيز:
Edwards, Edward, A Catulogue of the Persian Printed Books in the British Museum, London, ١٩٢٢, P. ١٣٣
بخش‌ ادبيات‌
تايپ‌ مجدد و ن‌ * ١ * زا
ن‌ * ٢ * زا