دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص
٥٥٨ ص
٥٥٩ ص
٥٦٠ ص
٥٦١ ص
٥٦٢ ص
٥٦٣ ص
٥٦٤ ص
٥٦٥ ص
٥٦٦ ص
٥٦٧ ص
٥٦٨ ص
٥٦٩ ص
٥٧٠ ص
٥٧١ ص
٥٧٢ ص
٥٧٣ ص
٥٧٤ ص
٥٧٥ ص
٥٧٦ ص
٥٧٧ ص
٥٧٨ ص
٥٧٩ ص
٥٨٠ ص
٥٨١ ص
٥٨٢ ص
٥٨٣ ص
٥٨٤ ص
٥٨٥ ص
٥٨٦ ص
٥٨٧ ص
٥٨٨ ص
٥٨٩ ص
٥٩٠ ص
٥٩١ ص
٥٩٢ ص
٥٩٣ ص
٥٩٤ ص
٥٩٥ ص
٥٩٦ ص
٥٩٧ ص
٥٩٨ ص
٥٩٩ ص
٦٠٠ ص
٦٠١ ص
٦٠٢ ص
٦٠٣ ص
٦٠٤ ص
٦٠٥ ص
٦٠٦ ص
٦٠٧ ص
٦٠٨ ص
٦٠٩ ص
٦١٠ ص
٦١١ ص
٦١٢ ص
٦١٣ ص
٦١٤ ص
٦١٥ ص
٦١٦ ص
٦١٧ ص
٦١٨ ص
٦١٩ ص
٦٢٠ ص
٦٢١ ص
٦٢٢ ص
٦٢٣ ص
٦٢٤ ص
٦٢٥ ص
٦٢٦ ص
٦٢٧ ص
٦٢٨ ص
٦٢٩ ص
٦٣٠ ص
٦٣١ ص
٦٣٢ ص
٦٣٣ ص
٦٣٤ ص
٦٣٥ ص
٦٣٦ ص
٦٣٧ ص
٦٣٨ ص
٦٣٩ ص
٦٤٠ ص
٦٤١ ص
٦٤٢ ص
٦٤٣ ص
٦٤٤ ص
٦٤٥ ص
٦٤٦ ص
٦٤٧ ص
٦٤٨ ص
٦٤٩ ص
٦٥٠ ص
٦٥١ ص
٦٥٢ ص
٦٥٣ ص
٦٥٤ ص
٦٥٥ ص
٦٥٦ ص
٦٥٧ ص
٦٥٨ ص
٦٥٩ ص
٦٦٠ ص
٦٦١ ص
٦٦٢ ص
٦٦٣ ص
٦٦٤ ص
٦٦٥ ص
٦٦٦ ص
٦٦٧ ص
٦٦٨ ص
٦٦٩ ص
٦٧٠ ص
٦٧١ ص
٦٧٢ ص
٦٧٣ ص
٦٧٤ ص
٦٧٥ ص
٦٧٦ ص
٦٧٧ ص
٦٧٨ ص
٦٧٩ ص
٦٨٠ ص
٦٨١ ص
٦٨٢ ص
٦٨٣ ص
٦٨٤ ص
٦٨٥ ص
٦٨٦ ص
٦٨٧ ص
٦٨٨ ص
٦٨٩ ص
٦٩٠ ص
٦٩١ ص
٦٩٢ ص
٦٩٣ ص
٦٩٤ ص
٦٩٥ ص
٦٩٦ ص
٦٩٧ ص
٦٩٨ ص
٦٩٩ ص
٧٠٠ ص
٧٠١ ص
٧٠٢ ص
٧٠٣ ص
٧٠٤ ص
٧٠٥ ص
٧٠٦ ص
٧٠٧ ص
٧٠٨ ص
٧٠٩ ص
٧١٠ ص
٧١١ ص
٧١٢ ص
٧١٣ ص
٧١٤ ص
٧١٥ ص
٧١٦ ص
٧١٧ ص
٧١٨ ص
٧١٩ ص
٧٢٠ ص
٧٢١ ص
٧٢٢ ص
٧٢٣ ص
٧٢٤ ص
٧٢٥ ص
٧٢٦ ص
٧٢٧ ص
٧٢٨ ص
٧٢٩ ص
٧٣٠ ص
٧٣١ ص
٧٣٢ ص
٧٣٣ ص
٧٣٤ ص
٧٣٥ ص
٧٣٦ ص
٧٣٧ ص
٧٣٨ ص
٧٣٩ ص
٧٤٠ ص
٧٤١ ص
٧٤٢ ص
٧٤٣ ص
٧٤٤ ص
٧٤٥ ص
٧٤٦ ص
٧٤٧ ص
٧٤٨ ص
٧٤٩ ص
٧٥٠ ص
٧٥١ ص
٧٥٢ ص
٧٥٣ ص
٧٥٤ ص
٧٥٥ ص
٧٥٦ ص
٧٥٧ ص
٧٥٨ ص
٧٥٩ ص
٧٦٠ ص
٧٦١ ص
٧٦٢ ص
٧٦٣ ص
٧٦٤ ص
٧٦٥ ص
٧٦٦ ص
٧٦٧ ص
٧٦٨ ص
٧٦٩ ص
٧٧٠ ص
٧٧١ ص
٧٧٢ ص
٧٧٣ ص
٧٧٤ ص
٧٧٥ ص
٧٧٦ ص
٧٧٧ ص
٧٧٨ ص
٧٧٩ ص
٧٨٠ ص
٧٨١ ص
٧٨٢ ص
٧٨٣ ص
٧٨٤ ص
٧٨٥ ص
٧٨٦ ص
٧٨٧ ص
٧٨٨ ص
٧٨٩ ص
٧٩٠ ص
٧٩١ ص
٧٩٢ ص
٧٩٣ ص
٧٩٤ ص
٧٩٥ ص
٧٩٦ ص
٧٩٧ ص
٧٩٨ ص
٧٩٩ ص
٨٠٠ ص
٨٠١ ص
٨٠٢ ص
٨٠٣ ص
٨٠٤ ص
٨٠٥ ص
٨٠٦ ص
٨٠٧ ص
٨٠٨ ص
٨٠٩ ص
٨١٠ ص
٨١١ ص
٨١٢ ص
٨١٣ ص
٨١٤ ص
٨١٥ ص
٨١٦ ص
٨١٧ ص
٨١٨ ص
٨١٩ ص
٨٢٠ ص
٨٢١ ص
٨٢٢ ص
٨٢٣ ص
٨٢٤ ص
٨٢٥ ص
٨٢٦ ص
٨٢٧ ص
٨٢٨ ص
٨٢٩ ص
٨٣٠ ص
٨٣١ ص
٨٣٢ ص
٨٣٣ ص
٨٣٤ ص
٨٣٥ ص
٨٣٦ ص
٨٣٧ ص
٨٣٨ ص
٨٣٩ ص
٨٤٠ ص
٨٤١ ص
٨٤٢ ص
٨٤٣ ص
٨٤٤ ص
٨٤٥ ص
٨٤٦ ص
٨٤٧ ص
٨٤٨ ص
٨٤٩ ص
٨٥٠ ص
٨٥١ ص
٨٥٢ ص
٨٥٣ ص
٨٥٤ ص
٨٥٥ ص
٨٥٦ ص
٨٥٧ ص
٨٥٨ ص
٨٥٩ ص
٨٦٠ ص
٨٦١ ص
٨٦٢ ص
٨٦٣ ص
٨٦٤ ص
٨٦٥ ص
٨٦٦ ص
٨٦٧ ص
٨٦٨ ص
٨٦٩ ص
٨٧٠ ص
٨٧١ ص
٨٧٢ ص
٨٧٣ ص
٨٧٤ ص
٨٧٥ ص
٨٧٦ ص
٨٧٧ ص
٨٧٨ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٥٤٤

آياس پاشا
جلد: ٢
     
شماره مقاله:٥٤٤


آياس‌ْ پاشا (ح‌ ٨٨٦ -٩٤٦ق‌/١٤٨١- ١٥٣٩م‌)، صدراعظم‌ دولت‌ عثمانى‌ در زمان‌ سلطان‌ سليمان‌ قانونى‌. وي‌ از مردم‌ آلبانى‌ بود كه‌ در ناحية سميرا١ يا هيمارا در نزديكى‌ والونا (آولونيه‌) متولد گرديد. به‌ گزارش‌ پيرو براگادينو٢، كه‌ باليوز (يا نمايندة) ونيز در استانبول‌ بود، آياس‌ پاشا در ١٥٢٦م‌ (٩٣٢ق‌) ٤٤ ساله‌ مى‌نمود و بنابراين‌ تولد او به‌ تقريب‌ در ١٤٨٢م‌ (٨٨٧ق‌) تواند بود. بر سنگ‌ قبر او در استانبول‌ نام‌ او را «اياس‌ بن‌ محمد» نوشته‌اند. آياس‌ پاشا در زمان‌ سلطنت‌ بايزيد دوم‌ (٨٨٦ - ٩١٨ق‌/١٤٨١-١٥١٢م‌) به‌ عنوان‌ «دِوشيرمه‌» (خردسالانى‌ كه‌ براي‌ خدمت‌ در سپاه‌ ينى‌چري‌ جلب‌ مى‌شدند)، به‌ سراي‌ سلطانى‌ درآمد و پس‌ از آنكه‌ در اندرون‌ تربيت‌ يافت‌، به‌ رتبة «آغايى‌» ينى‌ چريان‌ رسيد. از سليم‌ نامة شكري‌ بر مى‌آيد كه‌ «آياس‌ آغا» به‌ عنوان‌ آغا ينى‌چريان‌ در جنگ‌ چالدران‌ در سپاه‌ سلطان‌ سليم‌ شركت‌ جسته‌ بود و به‌ گفتة اوليا چلبى‌، آياس‌ آغاي‌ِ ينى‌ چريان‌ در جنگ‌ صدراعظم‌ سنان‌ پاشا با علاءالدولة ذوالقدر (جنگ‌ گوكسون‌) كه‌ به‌ شكست‌ علاءالدوله‌ منتهى‌ گرديد، حضور داشت‌ ، IA) ج‌ .(II آياس‌ آغا در حملة سلطان‌ سليم‌ به‌ مصر (٩٢٢ق‌/١٥١٦م‌) نيز شركت‌ داشت‌. فرمانده‌ كل‌ در اين‌ حمله‌ وزير سنان‌ پاشا بود و به‌ آياس‌ آغا امر شده‌ بود كه‌ همراه‌ ينى‌ چريان‌ حركت‌ كند. آياس‌ پاشا كليدهاي‌ شهر لاذقيه‌ را تسليم‌ سلطان‌ سليم‌ كرد. وي‌ در شكست‌ قطعى‌ و اسارت‌ طومان‌ باي‌آخرين‌ سلطان‌ از مماليك‌ مصر سهم‌ عمده‌اي‌ داشت‌.
پس‌ از جلوس‌ سلطان‌ سليم‌ قانونى‌ بر تخت‌ سلطنت‌ عثمانى‌ (شوال‌ ٩٢٦/سپتامبر ١٥٢٠) آياس‌ پاشا ظاهراً بيگلربيگ‌ آناتولى‌ شد. چون‌ در ٩٢٧ق‌/١٥٢١م‌ قيام‌ جان‌ بِردي‌ غزالى‌ نايب‌ شام‌ با خشونت‌ تمام‌ در هم‌ شكست‌ شد، آياس‌ پاشا به‌ جاي‌ او «نايب‌ شام‌» گرديد (ابن‌ اياس‌، ٥/٣٩١)، اما در محرم‌ ٩٢٨/ دسامبر ١٥٢١ «امير فرهات‌ عثمانى‌» (فرهاد) نايب‌ طرابلس‌ به‌ نيابت‌ شام‌ نيز منصوب‌ شد و آياس‌ روانة استانبول‌ گرديد. وي‌ به‌ عنوان‌ بيگلربيگ‌ روملى‌ در محاصره‌ رودس‌ شركت‌ داشت‌، اما به‌ گفتة فريدون‌ بيك‌ (١/٥٣٣) در ٥ ذيقعدة ٩٢٨ق‌/ ٢٦ سپتامبر ١٥٢٢م‌ در اثر محاكمه‌ «مغضوب‌ و محبوس‌» گرديد و باز در ششم‌ همان‌ ماه‌ محاكمه‌ تجديد شد و او آزادي‌ را باز يافت‌ و بيگلربيگى‌ او دوباره‌ مقرر گشت‌. آياس‌ پاشا پس‌ از آن‌ به‌ مقام‌ وزير سوم‌ و بعد به‌ مقام‌ وزير دوم‌ رسيد و گويا با اين‌ سمت‌ در جنگهاي‌ مجارستان‌ (جنگ‌ معروف‌مُهاج‌٣در٩٣٢ق‌/١٥٢٦م‌)و محاصرةمشهورشهر وين‌در٩٣٥ق‌/ ١٥٢٩م‌ و جنگ‌ گونس‌٤ در اتريش‌ (٩٣٩ق‌/١٥٣٢م‌) و سفر بغداد شركت‌ داشت‌. پس‌ از آنكه‌ ابراهيم‌ پاشا صدراعظم‌ در رمضان‌ ٩٤٢/ فورية ١٥٣٦ به‌ امر سلطان‌ سليمان‌ قانونى‌ اعدام‌ شد، آياس‌ پاشا به‌ جاي‌ او به‌ مقام‌صدارت‌عظمى‌نايل‌ گرديد و تا هنگام‌وفات‌ اين‌سمت‌را حفظ كرد. حوادث‌ مهم‌ دوران‌ صدارت‌ عظماي‌ او جنگ‌ با ونيز (٩٤٤ -٩٤٧ق‌/ ١٥٣٧-١٥٤٠م‌)، حملة اتريشيها به‌ اِسِك‌٥ (٩٤٤ق‌/ ١٥٣٧م‌) جنگ‌ مولداوي‌ (٩٤٥ق‌/١٥٣٨م‌) و سفر دريايى‌ سليمان‌ پاشا فرمانرواي‌ مصر به‌ «ديو٦» واقع‌ در هند (براي‌ جنگ‌ با پرتقاليها) بود. آياس‌ پاشا در حمله‌ به‌ جزيرة كرفو كه‌ متعلق‌ به‌ ونيزيان‌ بود، شركت‌ داشت‌، ولى‌ نيروهاي‌ عثمانى‌ به‌ علت‌ دفاع‌ سخت‌ ونيزيان‌، از تصرف‌ آن‌ باز ماندند.
آياس‌پاشا را مردي‌عامى‌و عاري‌از موهبت‌ عالى‌سياسى‌دانسته‌اند. غزي‌ رفتار او را هنگام‌ فرمانروايى‌ بر دمشق‌ ستوده‌ و گفته‌ است‌ كه‌ با دانشمندان‌ و نيكان‌ دوستى‌ و رفت‌ و آمد داشت‌ (٢/١٢٥). عثمان‌ زاده‌ (ص‌ ٢٦) او را از «عيب‌ و حرص‌ و آز بري‌ و از ارتكاب‌ مظالم‌ عاري‌» مى‌داند و از ميل‌ مفرط او به‌ زنان‌ و معاشرت‌ زياد با ايشان‌ سخن‌ مى‌گويد (اين‌ عيب‌ را مورخان‌ ديگر نيز براي‌ او گرفته‌اند) وي‌ به‌ هنگام‌ مرگ‌ بيش‌ از ٢٠ فرزند دختر و پسر داشت‌ ( قاموس‌ اعلام‌ ).
مآخذ: ابن‌ اياس‌، محمد، بدائع‌ الزهور فى‌ وقائع‌ الدهور، به‌ كوشش‌ محمد مصطفى‌، قاهره‌، ١٩٨٤م‌؛ زامباور، معجم‌ الانساب‌، ترجمة زكى‌ محمدحسن‌، بيروت‌، ١٤٠٠ق‌، ص‌ ٢٤٠-٢٤١؛ شاه‌ طهماسب‌ صفوي‌، به‌ كوشش‌ عبدالحسين‌ نوايى‌، تهران‌، ١٣٥٠ش‌، ص‌ ١٤٢، ٢٠٦، ٢٤٥؛ عثمان‌زاده‌، تايب‌ احمد، حديثة الوزراء، استانبول‌، ١٩٦٩م‌، ص‌ ٢٧؛ غزي‌، نجم‌الدين‌، الكواكب‌ السائرة، بيروت‌، ١٩٤٩م‌، ٢/٣، ٥، ٩٦، ١٢٦، ١٤١، ١٥٠؛ فريدون‌ بيك‌، منشآت‌ السلاطين‌، استانبول‌، ١٢٧٤ق‌، ١/٥٣٤، ٥٣٥، ٥٤٧، ٥٧٧، ٥٩٣؛ قاموس‌ الاعلام‌؛ قمى‌، احمد، خلاصة التواريخ‌، به‌ كوشش‌ احسان‌ اشراقى‌، تهران‌، ١٣٥٩ش‌، ١/٤٠٣؛ كردعلى‌، محمد، خطط الشام‌، بيروت‌، ١٣٨٩ق‌، ١/٢٠٥؛ نيز: IA. ; ٢ EI
عباس‌ زرياب‌ (ز) تايپ‌ مجدد - ١٩/٣/٧٧