آمِنه، بنت وَهْب (د ٤٦ قبل از هجرت/٥٧٦م)، مادر پیامبر(ص) و محترم‌ترین بانوی قریش. پدرش وهب بن عبدمناف بن زهره بن کلاب و مادرش برّه بنت عبدالعزی بن عثمان بن عبدالداربن قصی بن کلاب بوده است. گفته‌اند که سرپرستی او را عمویش وهیب بن عبدمناف به عهده داشته است. آمنه در ٥٤ یا ٥٣ سال قبل از هجرت همسر عبداللـه ابن عبدالمطلب شد و ٥٢ سال قبل از هجرت حضرت محمد(ص) را به دنیا آورد. روایت شده است که در دوران بارداری در خواب دید که نوری از وی ساطع گشت، و نیز روایت کرده‌اند که در عالم رؤیا به وی خبر داده شد که فرزند وی پیامبر امت خواهد شد. عبداللـه بن عبدالمطلب بنابر گفتۀ مشهور پیش از ولادت حضرت محمد(ص) درگذشته بود، اما بنابر اقوال دیگر، وفات او اندکی پس از ولادت پیامبر اکرم(ص) رخ داده است. سرپرستی محمد(ص) به استثنای دوران کوتاهی از شیرخوارگی وی که در نزد قبیله‌ای از صحرانشینان به سر می‌برد، به‌عهدۀ آمنه بود. آمنه در ٦ سالگی حضرت محمد(ص)، یا ٤ سالگیِ او، هنگامی که از سفر مدینه بازمی‌گشت، در محلی به نام «ابواء» درگذشت. سن او را به هنگام وفات، ٣٠ سال یاد کرده‌اند.
مآخذ: آیتی، محمدابراهیم، تاریخ پیامبر اسلام، به کوشش گرجی، تهران، ١٣٦٢ش، صص ٣٦، ٥٢؛ ابن اثیر، علی‌بن محمد، الکامل، بیروت، ١٤٠٢ق، ١/٤٥٨، ٤٥٩، ٢/٧، ٨، ٣٤؛ ابن سعد، محمد، الطبقات الکبری، به کوشش احسان عباس، بیروت، ١/٩٤-٩٥؛ یعقوبی، احمدبن واضح، تاریخ، بیروت، ١٣٧٩ق، ١/٣٦١.
بخش معارف اسلامی