آلِ عِمران، از اعلام قرآن کریم، این عنوان تنها یک‌بار در کلام خدا آمده است: اِنَّ اللّهَ اصْطَفی ادَمَ وَ نُوحاً وَ الَ اِبْراهیمَ وَ الَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمین: خداوند آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برگزید (آل عمران/٣/٣٣). مراد از عمران در این آیه به گفتۀ برخی از مفسران، پدر حضرت موسی(ع) و به گفتۀ برخی دیگر، پدر حرت مریم(ع) است (طبرسی ٢٠/٦١؛ طباطبائی، ٣/١٦٧)، اما از آنجا که در آیۀ ٣٥ همین سوره، از «امراه عمران» (همسر عمران) به عنوان مادر حضرت مریم(ع) سخن گفته می‌شود، و از آن پس نیز تا آیه ٦٠ سرگذشت حضرت مریم(ع) و عیسی(ع) بیان می‌گردد، و نیز در سراسر قرآن، هیچ‌گاه نام پدر حضرت موسی(ع) ذکر نشده است، قول دوم درست می‌نماید. بدین ترتیب مراد از آل عمران، حضرت مریم(ع) و حضرت عیسی(ع) و احتمالاً مادر مریم(ع) است (طباطبائی، همانجا). برخی نیز گفته‌اند مراد از آل عمران، خود عمران است (طبرسی، ٢/٦٢). در روایات مسیحیان برای پدر حضرت مریم، نام دیگری ذکر شده است، ولی این سخن نزد مفسرین مسلمان اعتباری ندارد.
مآخذ: آلوسی، محمود، روح المعانی، بیروت، دار احیاء التراث العربی؛ بحرانی. هاشم، البرهان، به کوشش محمود موسوی زرندی، قم، ١٣٧٥ق، ١/٢٧٧-٢٧٩؛ رازی، ابوالفتوح، تفسیر، قم، ١٤٠٤ق؛ زمخشری، جاراللـه، الکشاف، قم، ١٣٦٦ق، ١/٣٥٥؛ طباطبائی، محمدحسین، المیزان، بیروت، ١٩٧٢م؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، بیروت، ٢/٦١؛ طبری، محمدبن جریر، تفسیر، بیروت، ١٣٨٣ق؛ طوسی، محمدبن حسن، التبیان، به کوشش احمد حبیب قصیر عاملی، بیروت، ١٣٧٦ق، ٢/٤٤٠؛ قرآن کریم؛ قرطبی، محمدبن احمد، الجامع الاحکام القرآن، به کوشش ابواسحاق ابراهیم اطفیش، بیروت، ١٣٧٢ق.
بخش معارف