مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٧ - فصل پنجم در صبر و شكيبائى

(١) (٨٣) ٣٠- امام صادق ٧ فرمود: هنگامى كه مؤمن را داخل قبرش مى‌گذارند، نماز از طرف راست او، و زكات از طرف چپ او، و نيكى و احسان بر سر او سايه مى‌افكند، و صبر به گوشه‌اى كشيده شده، و زمانى كه دو فرشته بر او در آيند كه متصدى سؤال و جواب از او هستند صبر به نماز و زكات و احسان مى‌گويد: رفيقتان را دريابيد، اگر از او عاجز شديد من همراه او هستم.

(٢) (٨٤) ٣١- امام باقر ٧ فرمود: صبر بر دو قسم است: صبر بر بلاء و مصيبت كه نيكو و زيباست، و بهترين صبرها از صبركنندگان، پرهيز و دورى جستن از كارهاى حرام است.

(٣) (٨٥) ٣٢- امام باقر ٧ فرمود: مردانگى صبر در حال نيازمندى و تنگدستى و آبرودارى و بى‌نيازى بيشتر از مردانگى و بخشش است.

(٤) (٨٦) ٣٣- امام صادق ٧ در مورد قول خداوند عزّ و جل: (اى مؤمنان صبر كنيد و همديگر را سفارش به صبر نمائيد) فرمود: در مصائب هم صبرى كنيد (يعنى با هم همدردى كنيد).

(٥) (٨٧) ٣٤- امام صادق ٧ مى‌فرمايد: خداوند عزّ و جل بر قومى نعمت داد و آنها شكر نعمت نكردند، آن نعمت بر آنها تبديل به وزر و وبال شد، و قومى را گرفتار مصائب نمود و شكيبائى پيشه كردند، و آن مصائب بر ايشان نعمت شد.

(٦) (٨٨) ٣٥- امام صادق ٧ فرموده‌اند: هر مؤمنى كه گرفتار مصيبتى گرديد و در مقابل آن شكيبائى كرد اجر آن مانند اجر هزار شهيد است.

(٧) (٨٩) ٣٦- امام صادق ٧ فرمود: در بهشت درجه‌اى است كه هيچ بنده‌اى به آن درجه نرسد مگر بواسطه بلاهايى (سختيهايى) كه براى بدنش پيدا مى‌شود.

(٨) (٩٠) ٣٧- ابو بصير گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: فدايت شوم، به من خبرى رسيده كه خداوند دو چشم بنده‌اى را از او نمى‌گيرد مگر اينكه عوضش را بهشت قرار مى‌دهد.

حضرت فرمود: آنجا (بهشت) چيزى هست كه بهتر و بيشتر از اين است؛ گفتم: چه چيزى بهتر از اين است؟ فرمود: ديدن روى خدا.