(١) (٣١٩) ١٣- امام صادق ٧ فرمود: با مردم معاشرت نماييد، زيرا دوستى على و فاطمه ٨ در نظر آنها (مخالفين) نفعى به حال شما ندارد، و هيچ چيز در نزد آنها مبغوض‌تر از ذكر على و فاطمه ٨ نيست.

(٢) (٣٢٠) ١٤- مرازم گويد: امام صادق ٧ براى رساندن نامه‌اى مرا مأمور كرد، هنگامى كه خارج شدم مرا صدا زد و فرمود: اى مرازم! نبايد بين تو و بين مردم (مخالفين) جز خير و نيكى باشد گرچه به ما دشنام دهند.

(٣) (٣٢١) ١٥- امام كاظم ٧ از پدر و جد بزرگوارش : نقل مى‌كند كه: امام زين العابدين ٧ دست جدم را گرفت و فرمود: پسر عزيزم! هر كه از تو طلب كار خير نمود برايش انجام بده، اگر اهل آن است كار خوبى انجام گرفته، و اگر هم اهل آن نيست تو انجام وظيفه كرده‌اى، و اگر مردى از طرف راستت به تو دشنام داد و سپس به سوى چپت گرديد و از تو عذر خواست عذرش را بپذير.

(٤) (٣٢٢) ١٦- ابو بكر حضرمى گويد: برادرم علقمه به امام باقر ٧ عرض كرد: ابو بكر مى‌گفت: مردم بخاطر حضرت على ٧ با هم جنگ مى‌كردند، امام ٧ فرمود: تو اين گونه‌اى كه اگر بشنوى كه مردى به على ٧ دشنام مى‌دهد اگر بتوانى بينى او را قطع كنى اين كار را مى‌كنى؟ گفتم: بلى، فرمود: اين كار را نكن، من شنيدم كه مردى جدّم على ٧ را دشنام مى‌داد، من از او پنهان شدم و زمانى كه دشنام دادنش تمام شد؛ نزد او آمدم و با او مصافحه نمودم.

(٥) (٣٢٣) ١٧- معاوية بن وهب گويد: امام صادق ٧ فرمود: به حق عمل كن و از آنچه برايت سودى ندارد بر كنار باش، و از دشمنت دورى كن، و از دوستت از هر قومى باشد بر حذر باش مگر اينكه امين باشد، و امين نيست مگر كسى كه از خدا بترسد، با بدكار هم صحبت مشو، و او را بر سرّ خود مطلع مكن، و در كار خود با كسانى مشورت كن كه از خدا مى‌ترسند.

(٦) (٣٢٤) ١٨- امام كاظم ٧ فرمود: فلانى! حق بگو گرچه هلاك تو در آن باشد، زيرا نجات تو در آن است، و باطل را رها كن اگر چه نجات تو در آن باشد، زيرا هلاك تو در آن است.

(٧) (٣٢٥) ١٩- امام صادق ٧ فرمود: از خدا بترسيد، و با يك ديگر دوست باشيد، و به ديدار همديگر برويد، و صله رحم كنيد، و به يك ديگر رحم كنيد و با هم برادرانى نيكوكار باشيد.