(١) (٣١٤) ٨- امام صادق ٧ فرمود: فرو خوردن خشم از دشمن در زمان دولت و اقتدار آنها تقيّه و احتياطى است براى فرد دور انديش، و جلوگيرى از بلاست در دنيا، و مخاصمه نمودن با دشمن و دشنام دادن به آنها بدون تقيه؛ ترك نمودن دستور خداست، پس با مردم مدارا كنيد تا عمل شما نزد آنان بزرگ و فربه شود، و كارى نكنيد كه آنها بواسطه دشمنى كردن شما با آنها بر گردن شما سوار شوند.

(٢) (٣١٥) ٩- زيد شحّام گويد: امام صادق ٧ فرمود: اى زيد! در مقابل دشمنانت صبر كن، زيرا تو هرگز نمى‌توانى با كسى كه خداوند را نافرمانى كرده بيش از آن مقدارى كه تو اطاعت خدا در آن نمودى مقابله كنى، خداوند بنده مؤمنش را از آنچه بدش مى‌آيد دور مى‌كند، همان طور كه يكى از شما شتر ماده‌اى را كه از خودش نيست از شتر نر خود جدا مى‌سازد.

اى زيد! خداوند دين اسلام را برگزيد و آن را انتخاب فرمود، اينك با سخاوت و خوش خلقى با او معاشرت كنيد.

(٣) (٣١٦) ١٠- امام كاظم ٧ فرمود: به يارانت امر كن كه زبانهايشان را نگاه دارند، و دشمنى در دين را ترك نمايند، و در عبادت خداوند كوشش و تلاش كنند، و هر گاه يكى از آنان آماده براى نماز واجبى شد نمازش را به نيكويى بجا آورد، و ركوع و سجودش را كامل انجام دهد، و دلش را به امور دنيايى مشغول نگرداند، زيرا من از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود:

ملك الموت هنگام حضور در نمازهاى واجب به صورتهاى تك تك مؤمنين نظر مى‌كند.

(٤) (٣١٧) ١١- امام صادق ٧ فرمود: اگر شوم در چيزى باشد پس در زبان است، زبانهايتان را حفظ كنيد همان طور كه اموالتان را حفظ مى‌كنيد، و از هواهاى نفسانيتان بپرهيزيد همان طور كه از دشمنانتان مى‌پرهيزيد، هيچ چيز براى مردان كشنده‌تر از پيروى هواهاى نفسهايشان و نتيجه گفته‌هاى زبانشان نيست.

(٥) (٣١٨) ١٢- امام كاظم ٧ فرمود: از كسانى كه دائما در حال دشمنى با يك ديگرند و از دروغگويان دورى كنيد، زيرا آنان آنچه را كه بدان امر شده‌اند ترك كرده‌اند. اى ابو عبيد! با مردم به اخلاق خودشان معاشرت كنيد، و در اموالشان توسعه دهيد. اى ابو عبيد! ما مرد را عاقل نمى‌دانيم مگر آنكه روش سخن گفتن ديگران را بشناسد، سپس اين آيه را تلاوت فرمود:

(خواهيم شناخت آنان را در اشتباه گفتار).