مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ١١٧ - فصل دوم نشانههاى شيعه
(١) (٣٠٤) ٨- فروه از امام صادق ٧ پرسيد: شيعيانت به چه چيز شناخته مىشوند؟ فرمود: شيعيان ما كسانى هستند كه از زير پاى ما بر ما وارد مىشوند.
(٢) (٣٠٥) ٩- امام صادق ٧ فرمود: مردم سه دستهاند: دستهاى از ما هستند و ما از آنهاييم، دستهاى خود را بواسطه ارتباطشان با ما مىآرايند، و دستهاى نيز به واسطه ما از يك ديگر كسب معاش مىنمايند.
(٣) (٣٠٦) ١٠- امام كاظم ٧ فرمود: اى ابن بكير! من چيزى به تو مىگويم كه پدرانم آن را مىگفتند، اگر در بين شما به تعداد افراد جنگ بدر بودند قائم ما قيام مىنمود.
اى بنده خدا، ما مردم را بررسى مىكنيم و مىدانيم مردم چه هستند، بعضى از آنها در دوستى با ما راستگو هستند و جانشان را براى ما نثار مىسازند، و بعضى از آنها حقيقتى را كه بر زبانشان جارى مىكنند در قلبشان وجود ندارد، و بعضى از آنان همچون چشمى براى دشمنان ما بر عليه ما هستند، كلام ما را مىشنوند و اگر در چيز اندكى از دنيا طمع پيدا كنند از دشمن بر ما دشمنتر مىشوند، چگونه آنان خوشى و شادى را مىبينند در حالى كه چنين صفتى دارند؟
حق طرفدارانى و باطل نيز پيروان ويژهاى دارد، اهل حق راهشان از اهل باطل جداست، انتظار امر ما را مىكشند و از خدا اميد دارند كه بلندى دولت ما را ببينند، آنان پرگو و افشاگر و تهى و خودنما نمىباشند و به واسطه پيوندشان به ما كسب معاش نمىكنند، و طمع كار نيستند. خوبان و نيكان امّت، و همچون نورى در تاريكيهاى زمينند، و نورى در تاريكيهاى فتنه و ستم هستند، و نور هدايتند كه روشنايى مىدهند، دوستان خود را از امر خير منع نمىكنند، و دشمنانشان هم نمىتوانند در آنها طمع كنند.
اگر نزد آنها كسى از ما به نيكى ياد كند، خوشنود و شادمان شوند، و دلهايشان آرام مىگيرد و چهرههايشان بر افروخته مىگردد، و امّا اگر ما را به زشتى ياد كند دلهايشان افسرده مىشود، پوست بدنشان مىلرزد و صورتشان سياه مىشود، و ياريشان را آشكار مىكنند، آنچه در درون دلهايشان است ظاهر كنند، دامن همت بالا زده و پا در جاى پاى ما مىگذارند و به فرمان ما عمل مىكنند. و پارسايى و ترك دنيا از صورتهاى آنان مشاهده مىشود، شب را بر خلاف معمول بين مردم به صبح مىرسانند، و همچنان روز را به خلاف معمول مردم به شب مىرسانند، و با راز و نياز از خداوند تقاضاى اصلاح امت بتوسط ما دارند، كه خداوند ما را وسيله رحمت ضعيفان و توده مردم قرار دهد.
اى عبد اللَّه! آنان شيعيان ما و از ما و حزب مايند، و آنان اهل ولايت ما هستند.