(١) (٢٨٧) ٦- امام صادق ٧ فرمود: خداوند متعال بندگانى دارد كه از خوف الهى قلبهايشان شكسته، و آنان را از سخن گفتن باز داشته، در حالى كه آنها دانشمندانى خوش سخن و عقلايى كامل العقل هستند، و به وسيله اعمال نيك خود بسوى خدا از يك ديگر پيشى مى‌گيرند، عملشان را زياد نمى‌دانند، و به كم راضى نمى‌شوند، خودشان را شرور مى‌دانند در حالى كه آنها با هوشانى نيكوكارند.

(٢) (٢٨٨) ٧- امام صادق ٧ مى‌فرمايد: كسى كه مؤمن را به خاطر تنگدستيش كوچك شمارد خداوند او را كوچك مى‌كند، و در همين حالت حقارت مى‌ماند تا اينكه از كرده‌اش توبه كند.

و فرمود: مؤمنين در روز قيامت به همتاهاى خود فخر فروشى مى‌كنند.

(٣) (٢٨٩) ٨- روايت شده كه: رسول خدا ٦ در سال فتح مكه در حالى وارد خانه خدا شد كه فضل بن عباس و اسامة بن زيد همراه ايشان بودند، سپس خارج شد و حلقه در خانه را در دست مبارك گرفت و فرمود: حمد و ستايش خدايى را كه بنده‌اش را تصديق نمود و به وعده‌اش وفا كرد، و به تنهايى بر همه حزبها چيره شد، خداوند كينه عربها و تكبرشان را به همراه پدرانشان بر طرف كرد، و تمام شما از آدم هستيد، و آدم از خاك است، و گرامى ترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست.

(٤) (٢٩٠) ٩- امام باقر ٧ به جابر فرمود: آيا كسى كه خودش را به شيعه نسبت مى‌دهد همين مقدار كه اظهار دوستى با ما اهل بيت را كند برايش كافى است؟

به خدا قسم شيعه ما نيست مگر كسى كه از خدا بپرهيزد و فرمانبردار او باشد، و شيعيان ما شناخته نمى‌شوند مگر با فروتنى و خضوع و بسيار ياد خدا، و روزه گرفتن و نماز خواندن، و دلجويى از همسايگان مستمند و فقيران و بدهكاران و يتيمان، و راستگويى، و خواندن قرآن و نگاه داشتن زبان در برابر مردم مگر به كلام نيكو، و اينها در همه چيز امين قبايل خود بودند.

جابر گويد: گفتم: يا ابن رسول اللَّه! ما كسى را به اين صفات نمى‌شناسيم.

فرمود: اى جابر! سخنان مردم در تو تأثير نگذارد، آيا همين بس است كه كسى بگويد من على را دوست دارم و پيرو او هستم، ولى كارى نكند، و اگر بگويد: من رسول خدا را دوست دارم و رسول خدا بهتر از على است، سپس به شيوه و روش او عمل نكند و سنت او را پيروى نكند محبّت پيامبر نفعى به حال او ندارد. پس از خدا بپرهيزيد و براى آنچه نزد خدا هست عمل نمائيد زيرا بين خدا و كسى خويشاوندى نيست بلكه محبوبترين بندگان نزد خداوند و ارجمندترين ايشان نزد او با تقواترين آنهاست، و عمل‌كننده‌ترين آنها به طاعت اوست. بخدا قسم تقرّب به خدا ميسّر نيست براى كسى مگر به اطاعت و