احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٤١ - بخش دوم استدلالى ديگر از امير المؤمنين
نمازهاى آنها را در اوائل و اواخر شب و روز گذاشتم هنگام سرحالى و خوشى آنها و براى پيشينيان پنجاه نماز در پنجاه وقت واجب كرده بودم كه از گرفتاريهاى آنها بود از امت تو برداشتم و براى آنها پنج نماز در پنج وقت قرار دادم و آن پنجاه و يك ركعت ولى اجر پنجاه نماز به ايشان دادم امتهاى قبل يك ثواب معادل همان ثواب مىبردند و گناه معادل همان گناه و اين گرفتارى بود براى آنها كه از امت تو برداشتم يك حسنه را ده برابر نمودم و گناه را معادل همان. پيشينيان اگر تصميم ثوابى داشتند تا عمل نمىكردند براى آنها نوشته نمىشد اگر انجام مىدادند يك ثواب محسوب مىشد اما امت تو اگر تصميم كار خوب بگيرد و عمل هم نكند يك حسنه به او مىدهم اگر عمل كرد ده برابر مىشود. اين نيز از گرفتاريهاى امتهاى پيشين بود كه از امت تو برداشتم.
پيشينيان اگر تصميم گناهى مىگرفتند و عمل نمىكردند براى آنها نوشته نمىشد و اگر انجام مىدادند يك گناه نوشته مىشد اما امت تو اگر تصميم گناهى داشتند ولى انجام ندادند براى آنها يك حسنه نوشته مىشود اين هم از گرفتاريهاى پيشينيان بود كه از امت تو برطرف كردم. امتهاى قبل اگر گناهى مىكردند گناهشان بر درب منزلشان نوشته مىشد و توبه ايشان به اين وسيله بود كه محبوبترين غذائى كه دوست داشتند بر آنها حرام مىگرديد اين را از امت تو برطرف نمودم و گناهان ايشان را بين خود و آنها قرار دادم و پردههاى ضخيمى بر روى گناه آنها نهادم و توبه ايشان را بدون عذاب پذيرفتم و با محبوبترين غذا كه حرام شود بر آنها كيفرشان نكردم.
گذشتگان از يك گناه صد سال يا هشتاد سال و يا پنجاه سال توبه مىكرد توبهاش را نمىپذيرفتم تا او را در دنيا عقاب ننمايم اين هم از گرفتاريهاى آنها بود كه از امت تو برطرف نمودم يك نفر از امت تو بيست يا سى يا چهل و يا صد سال گناه مىكند بعد توبه مىنمايد و پشيمان مىشود در يك لحظه همه آن گناهان را مىبخشم.
باز پيامبر اكرم ٦ فرمود اينك كه به من اين همه عنايت فرمودى