احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٢ - بخش سيزدهم احتجاجات حضرت صادق
قيافه داشته باشد قادر است كه دو مرتبه باز گرداند آنها را مانند اول. گفت اين مطلب را توضيح بده. فرمود: روح در محل خود عقيم است. روح نيكوكار در جاى وسيع و روشنايى و روح بدكار در گرفتارى و ظلمت و بدن به صورت خاكى در مىآيد كه از آن آفريده شده و آنچه درنده و حيوانات خوردهاند و پاره كردهاند تمامش در خاك محفوظ است. پيش كسى كه ذرهاى از او پنهان نيست در ظلمات زمينى و تعداد و وزن تمام اشياء را مىداند خاك آدمهاى خوب مانند طلا است در خاك هنگام حشر كه رسيد باران شور مىبارد، زمين بارور مىشود بعد مانند مشك به حركت مىآيد.
خاك انسان مانند طلائى را كه به وسيله شستن خاك از درون آن جدا كنند، جدا مىشود و چنانچه كره از شير جدا مىگردد وقتى تكانش بدهند. خاك هر قالبى با اجازه خدا جمع مىشود و منتقل مىگردد به جايى كه روح در آنجا است و شكلها به اجازه خداوند مانند اول مىشود و روح در آنها مىدمد يك مرتبه به پا مىايستد و هيچ در خود كم و كاستى نمىبيند.
گفت بفرمائيد مردم در روز قيامت عريان محشور مىشوند؟ فرمود: با كفنهايشان محشور مىگردند. گفت كفن از كجا مىآورند كه پوسيده و نابود شده است؟ فرمود: كسى كه زنده كند آنها را، كفن نيز براى آنها تجديد مىنمايد. گفت كسى كه بدون كفن مرده است؟ فرمود: خداوند عورت او را به وسيله آنچه بخواهد مىپوشاند.
گفت به صورت صف مىآيند؟ فرمود: آرى آنها صد و بيست هزار صف در عرض زمين هستند. گفت مگر اعمال را وزن نمىكنند؟ فرمود: نه، اعمال اجسام نيستند آنها صفت كارهاى مردم است، احتياج به وزن كسى دارد كه تعداد اشياء را نمىداند و سنگينى و سبكى آنها بر او پوشيده است، چيزى بر او مخفى نيست. گفت پس ميزان چيست؟ فرمود: عدالت. گفت پس معنى اين آيه در قرآن چيست فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ* فرمود: هر كس عملش برترى يابد.
گفت آيا آتش كافى نيست كه مردم را به آن عذاب نمايد و احتياج به مار و عقرب نباشد؟ فرمود: به وسيله مار و عقرب عذاب مىشوند كسانى كه خيال