احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٩٨ - بخش هفتم تعليماتى است كه امير المؤمنين
خداوند نسبت به بندگان ستمكار نيست اگر آنها پيشگيرى كنند اين بلاها با دعا و انابه به سوى خدا نازل نخواهد شد، اگر زمانى كه بلا نازل شد و نعمت از ميان رفت پناه به خدا آورند با نيت پاك و سستى نكنند و اسراف نورزند خداوند هر فاسدى از آنها را اصلاح مىنمايد و هر خوبى را به آنها برمىگرداند.
هر گاه مسلمان در تنگدستى قرار گرفت شكايت از خدايش نكند و درد دل خويش را به خداى خويش بگويد كه در دست او كليد تمام امور و تدبير آنها است.
در هر فردى يكى از سه امر است فال بد، كبر و آرزو. هر گاه يك نفر از شما فال بد زد به كار خود ادامه دهد و خدا را ياد كند. اگر از كبر ترسيديد با خادم خود غذا بخوريد و گوسفند بدوشيد. وقتى آرزو كرديد از خدا درخواست نمائيد و زارى كنيد نزد او مبادا نفس شما را به گناه وادارد.
با مردم آميزش داشته باشيد و به آنها چيزهائى را بگوئيد كه قبول دارند و مىپذيرند از چيزهائى كه انكار مىكنند صرف نظر نمائيد آنها را بر خود و بر ما بار نكنيد. امر ما (و ارتباط ولائى با ما) دشوار و بسيار سخت است كه تحمل آن را ندارد مگر ملك مقرب يا نبى مرسل يا بندهاى كه خداوند دلش را به ايمان آزموده باشد.
هر گاه شيطان در دل تو وسوسه كرد به خدا پناه ببر و بگو
آمنت بالله و برسوله مخلصا له الدين
هر گاه خداوند مؤمنى را لباس تازهاى روزى كرد وضو بگيرد و دو ركعت نماز بخواند و در آن دو ركعت ام الكتاب و آية الكرسى را قرائت كند و قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ سپس خدا را سپاسگزارى كند كه پيكرش را پوشانده و در ميان مردم او را آراسته و زياد بگويد
لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم
در آن لباس به معصيت دچار نمىشود و به مقدار هر نخى در آن لباس فرشتهاى او را تقديس مىكند و برايش استغفار مىنمايد و براى او طلب رحمت مىكند.
بدگمانى را از ميان خود دور افكنيد. خداوند از اين كار نهى نموده. من در خدمت پيامبر اكرم و عترتم با من در كنار حوض كوثر هستيم هر كس مىخواهد ما را بيابد به دستور ما عمل كند و كار ما را از پيش گيرد. براى هر خانوادهاى نجيبى است