احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٦ - مناظره عمران صابى

است و تكذيب نمودن اوست كه خداوند منزه از چنين نسبتى است.

سپس حضرت رضا ٧ فرمود: پس چگونه مى‌آفريند چيزى را كه ساخت آن را نمى‌داند و اطلاع ندارد و چگونه است آن وقتى كه سازنده نداند چگونه مى‌سازد چيزى را قبل از ساختن آن. او متحير و سرگردان است كه منزه است خداوند از چنين نسبتى.

سليمان گفت اراده همان قدرت است. حضرت رضا ٧ فرمود: خداوند قدرت دارد بر چيزى كه هرگز اراده آن را نكرده. بايد هم چنين باشد. زيرا مى‌فرمايد وَ لَئِنْ شِئْنا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ‌. اگر اراده همان قدرت باشد، پس بايد اراده از بين بردن وحى را نموده باشد، چون قدرت از بين بردن آن را دارد. سليمان نتوانست حرفى بزند. مأمون گفت سليمان! اين آقا داناترين فرد بنى هاشم است. بعد مجلس به هم خورد و متفرق شدند.

شيخ صدوق رحمة الله عليه، پس از ذكر اين دو خبر مى‌نويسد: مأمون هر يك از دانشمندان و متكلمين را كه مى‌شنيد در جايى هست او را به حضور مى‌خواند تا با حضرت رضا ٧ به مناظره پردازد. چون زياد علاقه داشت يك نفر آن جناب را مغلوب كند. چون سخت به آن جناب و مقام علمى ايشان حسد مى‌ورزيد.

ولى حضرت رضا ٧ با احدى مناظره نكرد مگر اينكه اقرار به فضل او كرد و حجت را بر آنها تمام نمود زيرا خداوند پيوسته حجت خود را بالاتر قرار مى‌دهد و حجت خويش را يارى مى‌نمايد.

اين وعده را در قرآن كريم خود داده است‌ إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا منظور از وَ الَّذِينَ آمَنُوا در آيه ائمه هدى : و پيروان عارف به آنها و كسانى كه اخذ علم از ايشان نموده‌اند آنها را يارى مى‌كند با حجت و استدلال بر مخالفين تا وقتى در دنيا هستند همين طور نيز در آخرت خداوند وعده خلافى نخواهد كرد.

عيون الاخبار صفحه ٣٤٥.

صفوان بن يحيى دوست صابرى گفت ابو قره دوست جاثليق از من درخواست‌