احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦ - بخش دوم استدلالى ديگر از امير المؤمنين

مقامات ديگرى به ايشان اختصاص داده است و آن جناب را بر انبياء فضيلت بخشيده.

يهودى گفت من اينك سؤال مى‌كنم خود را آماده جواب كن فرمود بگو گفت خداوند ملائكه را به سجده آدم مأمور كرد آيا چنين مقامى را به ايشان داده فرمود آرى آنچه در باره آدم گفتى چنين است اگر ملائكه آدم را سجده كردند سجده آنها سجده عبادت نبود كه آدم را در مقابل خدا بپرستند ولى با اين سجده به فضيلت آدم اعتراف نمودند كه مورد رحمت خدا قرار گرفته به حضرت محمد ٦ از اين بهتر عنايت شد خداوند در جبروت خود بر او صلوات فرستاد با تمام ملائكه و مؤمنين نيز موظف شدند كه بر او صلوات فرستند اين مقامى است بالاتر.

يهودى گفت خداوند پس از انجام خطا توبه آدم را پذيرفت. فرمود صحيح است اما به حضرت محمد ٦ بالاتر از اين مقام را داده‌اند بدون اينكه گناهى از او سر بزند. خداوند در قرآن كريم مى‌فرمايد لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ هرگز حضرت محمد ٦ با گناه وارد قيامت نخواهد شد و نه از او در باره گناهى بازخواست خواهند كرد.

يهودى گفت ادريس را خداوند به مقام عالى رسانيد و از تحفه‌هاى بهشت پس از مرگ به او خورانيد. على ٧ فرمود صحيح است به حضرت محمد بهتر از او عنايت شده خداوند در باره آن جناب مى‌فرمايد وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ‌ همين مقام و رفعت كافى است اگر ادريس را پس از مرگ از تحفه‌هاى بهشت خورانيدند به حضرت محمد ٦ در زمان حيات در همين دنيا تحفه دادند هنگامى كه از گرسنگى به خود مى‌پيچيد. جبرئيل برايش جامى از بهشت آورد كه در آن تحفه‌اى بود. جام و تحفه در دست او شروع به تهليل خدا كرد و تسبيح و تكبير و حمد خدا را نمودند. جام را يكى از اهل بيت پيامبر گرفت همان تهليل و تكبير را ادامه داد اما يكى از اصحاب كه خواست بگيرد جبرئيل جام را گرفت و عرض كرد اين تحفه را ميل بفرمائيد كه از بهشت است خداوند به شما عنايت نموده و جز پيامبر يا وصى او نمى‌تواند بخورد آن جناب ميل كرد ما نيز با ايشان خورديم هم اكنون من مزه شيرين آن را در ذائقه خود درك مى‌كنم.