عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٧ - مسائل ملكوتى در محور نفس

اين واقعه در سرزمين وجودش برعكس است.

آنان كه در راه تزكيه نفس بر اثر رياضت و مجاهدت به مقامات عالى انسانى و مراتب بلند الهى و عرش معنويت و روحانيت مى‌رسند، براى ديگران هم چون ابر رحمت و باران مرحمتى هستند كه در ابتداى فصل بهار باعث شكوفاشدن تمام نباتاتند. در اين زمينه جملات نورانى زير را كه از رحمة للعالمين حضرت محمد ٦ رسيده دقت كنيد:

ان لله تعالى عبادا امجادا محلهم كمحل المطر ان وقع على البر اخرج البر وان وقع على البحر اخرج الدر.

آرى، حضرت الله بندگان بلندمرتبه‌اى است كه موقعيت اينان در جامعه همانند موقعيت باران است، بارانى كه چون بر بيابان ببارد گندم بروياند و چون بر دريا بريزد در و گوهر خارج كند.

اينان چون سايه تربيت بر اهل جسم بيندازند از آنان طاعت و خيرات و مبرات و نيكوكارى سرزند و چون بر اهل دل ببارند درهاى معرفت و مقام كشف و شهود از آنان به منصه ظهور آيد.

رسول بزرگوار اسلام ٦، آن سرور كاينات و روح موجودات و سر حقايق در كلامى نورانى و سرى سبحانى مى‌فرمايد:

خداوند مهربان درباره آن كسانى كه پشت پا به آلودگى‌ها و ناپاكى‌ها مى‌زنند و با آراستن خويش به محامد اخلاقى و حسنات الهى و عبادات ظاهر و باطن به سوى آن دادرس هميشگى مى‌روند فرموده: