عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٢٨

چرا مى‌گرييد؟ به خدا قسم اميد دارم كه بعد از ساعت ديگر ديده شما روشن شود، عرضه داشتند: خدا ما را فداى تو گرداند، والله قسم! ما بر جان خويش گريه نمى‌كنيم بلكه براى شما مى‌گرييم كه دشمنان تو را احاطه كرده و ما قدرت بر دفع آنان را نداريم.

حضرت فرمود: خداوند شما را به اندوهى كه بر من داريد و به مواساتتان با من، بهترين جزاى پرهيزكاران عنايت كند[١].

٩- عابس بن ابى‌شبيب شاكرى: از رجال بزرگ و با كرامت شيعه، مردى شجاع و خطيب و انسانى عابد و متهجد و باتقوا بود، او همان انسان بزرگوارى است كه اولين نامه مسلم بن عقيل را پس از بيعت كوفيان از كوفه تا مكه جهت حضرت سيدالشهدا ٧ برد.

١٠- حنظلة بن اسعد شبامى: از شجاعان نامى و از وجوه شيعه و در عبادت و تقوا و زهد و كرامت مقامى بس والا داشت.

امام حسين ٧ در روز عاشورا به او خطاب كرد:

اى حنظله! خداوند تو را رحمت كند، بدان كه اين جماعت به خاطر سرتافتن از حق و هجوم به تو و ياران و اصحابت مستوجب عذاب شدند. چگونه خواهد بود حال اينان كه برادران پارساى تو را كشتند؟

حنظله عرضه داشت: راست گفتى فدايت شوم! آيا من به سوى حق نروم و به برادرانم ملحق نشوم؟ فرمود: چرا به سوى آنچه برايت مهيا شده بشتاب، آن چيزى كه از دنيا و ما فيها بهتر است، يعنى آن سلطنت و ملكى كه كهنه نشود و زوال نگيرد، پس آن سعيد نيك اختر حضرت را وداع كرد و عرضه داشت:

[١] - ابصار العين فى انصار الحسين: ١٣٢.