عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٦٠ - مسئله دعوى كاذب و صادق
[الدعوى بالحقيقة للانبياء والائمة والصديقين واما المدعى بغير واجب فهو كابليس اللعين ادعى النسك وهو على الحقيقة منازع لربه مخالف لامره، فمن ادعى اظهر الكذب والكاذب لا يكون امينا]
مسئله دعوى كاذب و صادق
در جلد دوم «عرفان اسلامى» در باب آنان كه در طول تاريخ به ادعا برخاستند و وزر و وبال ميليونها نفر را در بستر حيات به گردن گرفتند، در حالى كه در آن ادعا صادق نبودند به طور مفصل مطالبى عنوان شد و نيز در مجلدات ديگر به مناسبتهاى مختلف به اين مسئله اشاره رفت و به اثبات رسيد كه اگر جامعه انسانى در تمام زمينهها و شؤون زندگى مدعى كاذب نداشت و مدعيان هواپرست و دروغگو جايگاه مدعيان صادق را باز مىگذاشتند، هرگز بشر دچار اين همه مشكلات گوناگون و بنبستها و عواقب سوء و خطرناك نمىشد، اما اين گرگهاى در لباس ميش، حق را به حقدار نگذاشتند و بلكه در برابر مدعيان صادق و فرستادگان الهى قد علم كرده و با آن بزرگواران و پيروانشان به جنگ و ستيز و كشت و كشتار برخاستند و در پى ادعاهاى خويش چه در شرق و چه در غرب ضربههاى هولناك به پيكر حيات زدند.
اينان ميليونها نفر را به آتش پرستى و ميلياردها نفر را به تعظيم در برابر بتها و گاو و غرق شدن در تثليث و مرام بودايى و هندويى و كمونيستى و لامذهبى