عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢١ - صبر در قرآن مجيد

مانند كوه استوار گردد و نماز روح و انديشه و قلب را ملكوتى نموده و آدمى را به معراج عشق و صفا و قرب و وصال مى‌برد و انسان را از ميدان فحشا و منكرات دور نموده، به عرصه فضايل و معنويات نزديك و بلكه در درياى حسنات غرق مى‌نمايد.

[و استعينوا بالصبر و الصلاة][١].

از صبر و نماز [براى حل مشكلات خود و پاك ماندن از آلودگى‌ها و رسيدن به رحمت حق‌] كمك بخواهيد.

قرآن عظيم مى‌فرمايد:

خداوند مهربان در همه جا و در همه حال با صبركنندگان است و اين معيت حق با صابران واقعا مسئله بزرگ و عظيمى است و نعمتى است كه شكرش از عهده هيچ كس برنمى‌آيد.

[إن الله مع الصابرين‌][٢].

خدا با صابران است.

از مفهوم آيات كتاب استفاده مى‌شود كه عمده مشكلاتى كه در راه خدا و به خصوص به هنگام جنگ با دشمنان توليد مى‌شود، ترس و گرسنگى و از بين رفتن اموال و نفوس آدمى و اولاد اوست.

در آيات صد و پنجاه و هفت به بعد سوره بقره كه مسائل بالا در آن ذكر شده، بحث از صابران را به ميان آورده، براى اين كه‌ اولا: به آن‌ها بشارت دهد، ثانيا: كيفيت صبر را به آن‌ها بياموزد و ثالثا: نكته اصلى لزوم صبر را روشن سازد و رابعا:

[١] - بقره( ٢): ٤٥.

[٢] - بقره( ٢): ١٥٣.