عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠ - مرز اخلاص

[وادنى حد الاخلاص بذل العبد طاقته ثم لا يجعل لعلمه عند الله قدرا فيوجب به على ربه مكافاة بعمله، لعلمه انه لو طالبه بوفاء حق العبودية لعجز. وادنى مقام المخلص فى الدنيا السلامة من جميع الآثام وفى الآخرة النجاة من النار والفوز بالجنة]

مرز اخلاص‌

كمترين مرتبه اخلاص آن است كه به اندازه استطاعت در مقام عبادت و اطاعت برآيد و آن گاه براى كوشش خود در نزد حق اجر و ثوابى پيش‌بينى نكند؛ زيرا اگر بنده‌اى در اثر انجام عبادات و تكاليف متوقع اجر و مزد باشد، خداى بزرگ مى‌تواند متقابلا درخواست انجام كليه وظايف بندگى را نموده و كمترين تخلف و كوتاهى را به حساب تقصير و عصيان آورد.

عبد بايد به مقتضاى حقوق بندگى در راه اطاعت و انجام اوامر مولا و عمل به مسؤوليت‌ها باشد و از اين بابت هيچ‌گونه چشم داشت اجر و جزا از حضرت دوست نداشته باشد و كمترين نتيجه و اثر اخلاص اين است كه در دنيا از تمام معاصى مصون مانده و در آخرت از عذاب الهى در امان مى‌ماند و از نعمت‌هاى بهشتى بهره‌ور مى‌گردد.