عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٦ - رضا در روايات

و بدان كه رضا به ترك اعتراض است به افعال و اقوال محبوب با پاكى نفس به قضا و قدر.

رضا در روايات‌

عن ابى عبدالله ٧ قال: رأس طاعة الله الصبر والرضا عن الله فيما احب العبد او كره ولا يرضا عبد عن الله فيما احب او كره الا كان خيرا له فيما احب او كره‌[١].

امام صادق ٧ فرمود: ريشه طاعت خدا صبر است و خشنودى عبد از حق نسبت به آنچه بنده را خوش آيد و بد آيد و هيچ بنده‌اى از خدا راضى نباشد در آنچه خوش دارد و بد دارد جز آن كه براى او بهتر است هم در آنچه خوش دارد و هم در آنچه بد دارد.

وعنه ٧ قال: ان اعلم الناس بالله ارضاهم بقضاء الله عزوجل‌[٢].

و نيز آن حضرت فرمود: به راستى داناترين مردم به خدا، راضى‌ترين آنان است به قضاى حق.

امام باقر ٧ از رسول خدا نقل مى‌كند كه خداوند عزوجل فرمود:

به حقيقت كه بعضى از بنده‌هاى مؤمنم افرادى هستند كه امر دينشان برايشان درست نشود جز با توانگرى و وسعت در زندگى و تندرستى، پس آن‌ها را به آن‌

[١] - الكافى: ٢/ ٦٠، باب الرضاء بالقضاء، حديث ١؛ وسائل الشيعة: ٢/ ٢٥٣، باب ٧٥، حديث ٣٥٥٥.

[٢] - الكافى: ٢/ ٦٠، باب الرضاء بالقضاء، حديث ٢؛ بحار الأنوار: ٦٩/ ٣٣٣، باب ١١٩، حديث ١٩.