عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩٩ - مرگ ستمپيشگان
|
خوشا دمى كه ز غوغاى اين جهان من هم |
به كوى دوست روم زين سراى رنج و ملال |
|
|
گذشت عمر و رفيقان و دوستان رفتند |
گشاى ديده الهى كنون ز خواب و خيال |
|
پس از پايان برزخ نوبت به قيامت و محشر است، مؤمن براساس صدها آيه قرآن و روايات مهم با نشاطى عجيب و حالى الهى، بدون برخورد با فزع اكبر و ناراحتىهايى كه مربوط به آن روز است وارد قيامت مىشود و مورد استقبال ملائكه و مردم مؤمن واقع مىگردد و بدون حساب، يا با حساب يسير، در كنار اوليايش همراه با خوشآمدگويى ملائكه وارد بهشت مىشود و در آنجا بدون محدوديت زمانى از هر نعمتى كه بخواهد بهره مىجويد و به شكر و حمد پروردگارش مشغول مىگردد!!
آرى، اين است سفرى كه مؤمن در پيش دارد، سفرى الهى و مسافرتى مبارك و سيرى كه در آن سير جز خوشى و رضايت و لذت و معنويت و در يك كلمه جز رسيدن به مقام لقا و وصال برنامه ديگر نيست.
توضيح مقامات اهل دل در قيامت در اين مختصر نمىگنجد و شرح كامل آن نيازمند مجلدات مستقل است.
مرگ ستمپيشگان
آنان كه از ايمان و عمل و از ارتباط با حضرت حق و انجام خيرات عارى هستند و كارى جز پر كردن شكم و اعمال شهوت و نشست و برخاست با اهل فسق و فجور ندارند، از نظر قرآن مجيد ستمپيشهاند.
اينان آنچه را جدى مىدانند لذت خواهى و پيروى از شهوات و اميال شيطانى