عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩١ - ملامهدى نراقى و برزخ

گفته شود ملحق شو به وادى السلام زيرا اين زمين بقعه‌اى است از بهشت عدن‌[١].

برزخ و مقامات اهل دل‌

ملامهدى نراقى و برزخ‌

ملا مهدى نراقى- كه از اعاظم علما و فلاسفه و عرفاى شيعه است- مى‌گويد:

سالى در نجف اشرف قحطى فوق العاده‌اى پيش آمد كه جمعى از مردم از گرسنگى تلف شدند. من داراى عايله‌اى سنگين بودم و امر معاش بر من خيلى سخت شد، روزى از براى رفع هم و غم خود در وادى السلام به زيارت قبور مؤمنان رفتم، در اين اثنا ديدم جنازه‌اى را آوردند و در وادى دفن نمودند و رفتند. من مشغول گردش و زيارت قبور بودم كه ناگاه باغ با عظمتى كه وصف آن به زبان ممكن نيست به نظرم آمد در آن باغ مشغول گردش شدم از هر جهت آنرا آراسته ديدم و نهرهاى آب زلال در زير اشجار مثمره آن جارى بود.

در اين هنگام تختى مرصع به جواهرات ديدم و جوانى در كمال حسن صورت بر روى آن تخت مشاهده كردم، چون مرا ديد از من استقبال نمود و بسيار احترام كرد، به من گفت: مرا نمى‌شناسى؟ گفتم: نه. فرمود: من صاحب آن جنازه مى‌باشم كه الآن دفن كردند! از او گذشتم مشغول گردش بودم ناگاه شنيدم مرا به اسم صدا مى‌زنند چون نظر كردم ديدم پدر و مادرم با بعضى از اقوام و ارحامم كه از دنيا رفته بودند در كمال خشنودى و مسرت كنار هم نشسته‌اند، احوال مرا پرسيدند، گفتم:

از فقر و بيچارگى به ما بسيار سخت مى‌گذرد، پدرم اشاره به اطاقى كرد و گفت:

[١] - الكافى: ٣/ ٢٤٣، باب فى أرواح المؤمنين، حديث ١؛ بحار الأنوار: ٦/ ٢٦٧، باب ٨، حديث ١١٧.