عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٩ - مؤمن در عالم برزخ

و برايش از بهشت طعام مى‌آورند و روح و ريحان بر او عرضه مى‌كنند[١].

چون مؤمن را در قبر گذاردند و روى او را بپوشانند و تشييع كنندگان برگردند و مؤمن تنها ماند ذات حق به او خطاب كند:

عبدى بقيت وحيدا فريدا وتركوك فى ظلمة القبر وقد عصيتنى لأجلهم ارحمك رحمة يتعجب منها الخلائق وانا اشفق عليك من الوالدة بولدها[٢].

بنده من تنهاى تنها شدى و [دوستانت‌] تو را در تاريكى قبر ترك كردند و در حالى كه تو به خاطر ايشان معصيت من مى‌كردى، رحم مى‌كنم به تو رحمى كه مخلوقات حيرت زده شوند و من مهربان‌تر به تو هستم از مادر به فرزند.

سپس خداوند به ملائكه خطاب مى‌كند به سوى بنده من برويد و او را تسلى دهيد و درى از بهشت به سوى قبر او بگشاييد تا اين كه نسيم بهشتى در قبر او وارد شود.

برقى در كتاب با قيمت «المحاسن» از امام صادق ٧ به روايت ابوبصير نقل مى‌كند:

هرگاه ميت را در قبر بگذارند، شش صورت همراه وى وارد قبر مى‌شوند كه يكى از آن‌ها از همه نيكوتر و خوش‌بوتر مى‌باشد، يكى از آن صورتها در طرف راست و ديگرى در سمت چپ و يكى جلوى رو و ديگرى پشت سر و يكى بالاى سر و ديگرى پايين پا قرار مى‌گيرد.

[١] - الأمالى، شيخ صدوق: ٢٩٠، المجلس الثامن والأربعون، حديث ١٢؛ بحار الأنوار: ٦/ ٢٢٢، حديث ٢٢.

[٢] - شجرة طوبى: ٢/ ٤٥٠.