عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٣٢ - تقوا در انبيا و امامان معصوم

و كدام انسان تا روز قيامت مافوق امام است؟ كه امام مافوق همه در تمام جهات معنوى و امور انسانى است و حسد از وى به هيچ وجه معنا ندارد.

امام را جايز نيست بر كسى و چيزى غضب كند كه روح امام از آسمان‌ها گسترده‌تر و حلم و حوصله و صبرش از تمام جهانيان بيشتر است.

بر امام جايز نيست از شهوت پيروى كند كه پيروى از شهوت مقدم داشتن دنيا بر آخرت و باطل بر حضرت حق است و اين برنامه از وجود امام جدا به دور است‌[١].

چه خوب است ما هم به انبيا و ائمه : اقتدا كرده، با به تمرين گذاشتن حالات معنوى از حرص و حسد و غضب و شهوت پرهيز كرده و به مقام امن الهى وارد شده و خويش را از هر شر و خطرى حفظ نماييم.

از تورات زمان حضرت موسى نقل شده:

قنع ابن آدم فاستغنى، اعتزل الناس فسلم، ترك الشهوات فصار حرا، ترك الحسد فظهرت مروته، صبر قليلا فتمتع طويلا[٢].

فرزند آدم از حرام به حلال قناعت كرد بى‌نياز شد، از نابكاران كناره گرفت در سلامت آمد. شهوات را ترك كرد، به آزادى رسيد. حسد را از خود دور داشت، مردانگى‌اش آشكار شد. مدت اندكى صبر كرد، به بهره طولانى دست يافت.

به قول عارف شيدا و عاشق بينا، فيض كاشانى:

[١] - معانى الأخبار: ١٣٣، حديث ٣؛ الخصال: ١/ ٢١٥، حديث ٣٦.

[٢] - شرح نهج البلاغة، ابن ابى الحديد: ١٠/ ٣٩.