عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١١١ - فساد ظاهر و باطن

[فساد الظاهر من فساد الباطن، ومن اصلح سريرته اصلح الله علانيته، ومن خان الله فى السر هتك الله علانيته واعظم الفساد ان يرضى العبد بالغفلة عن الله تعالى‌]

فساد ظاهر و باطن‌

در اين فصل، وجود مقدس امام به حق ناطق حضرت صادق ٧ به مسئله خطرناك فساد و علل آن و راه معالجه اين درد خسارت بار اشاره مى‌فرمايند.

در ابتداى روايت به يك نكته بسيار با اهميت توجه مى‌دهند و آن اين است كه:

فساد ظاهر، يعنى فساد چشم و گوش و دست و پا و شكم و شهوت، فساد فكر و زبان و فساد اخلاق و عمل در ارتباط با فساد باطن است.

قلب كه مركز اسرار و محل انوار و آيينه انعكاس اسما و صفات حق و كارگردان تمام موجوديت و هويت انسان است وقتى دچار غفلت گردد و روى از حضرت ذوالجلال بگرداند و به تربيت و تصفيه آن توجه نشود و برايش جز حركت مادى ظاهر چيزى نماند و كارش همان كار قلب حيوانات باشد البته صاحبش در تمام شؤون و در جميع امور دچار فساد مى‌گردد.

تقواى قلب، توجه به حق، اعتقاد صحيح، سوزش دل، رحمت و مرحمت، محبت و لطف، عشق به حضرت يار و انبيا و ائمه، پيوند معنوى با قرآن واقعيت‌هايى هستند كه باعث ظهور خيرات و مبرات و اخلاق حسنه و اعمال‌