اخلاق اسلامى - داودى، محمد - الصفحة ١٨٧ - آثار پيروى از هواى نفس
كَافِرُونَ؛[١] سران قوم او كه استكبار مىورزيدند، به مستضعفانى كه ايمان آورده بودند، گفتند: «آيا مىدانيد كه صالح از طرف پروردگارش فرستاده شده است؟» گفتند: «بىترديد، ما به آنچه وى بدان رسالت يافته است مؤمنيم.»؛ كسانى كه استكبار مىورزيدند، گفتند:
«ما به آنچه شما بدان ايمان آوردهايد كافريم.»
همچنين درباره فرعون و اطرافيان او آمده است:
ثُمَّ بَعَثْنَا مِن بَعْدِهِم مُّوسَى وَهَارُونَ إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ بِآيَاتِنَا فَاسْتَكْبَرُواْ وَكَانُواْ قَوْماً مُّجْرِمِينَ؛[٢] سپس، بعد از آنان موسى و هارون را با آيات خود، به سوى فرعون و سران [قوم] وى فرستاديم، و [لى آنان] گردنكشى كردند و گروهى تبهكار بودند.
از اين رو، خداوند بهصراحت مىفرمايد:
لَا جَرَمَ أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ؛[٣] شك نيست كه خداوند آنچه را پنهان مىدارند و آنچه را آشكار مىسازند، مىداند، و او گردنكشان را دوست نمىدارد.
در روايات نيز اين صفت بهشدت مذمت شده است. پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
سه دستهاند كه خداوند روز قيامت با آنها سخن نمىگويد و به آنها نگاه نمىكند و آنان را از گناهانشان پاك نمىكند و براى آنان عذابى دردناك است: پير زناكار و حاكم ستمگر و فقير متكبر.[٤]
از امامصادق عليه السلام روايت شده است:
در روز قيامت متكبران به شكل مورچههايى درمىآيند و مردم آنها را لگدمال مىكنند تا خداوند از محاسبه اعمال مردم فارغ شود.[٥]
[١] - اعراف( ٧): ٧٥ و ٧٦
[٢] - يونس( ١٠): ٧٥
[٣] - نحل( ١٦): ٢٣
[٤] - محمدبن يعقوب كلينى، الكافى، ج ٢، ص ٣١١
[٥] - همان