اخلاق اسلامى - داودى، محمد - الصفحة ٢٠٠ - ٥ حسد
سالم- درحالىكه دست خود را بر لبهايش گذاشته بود- مىفرمود: اى سالم! زبانت را نگهدار تا سالم بمانى و مردم را بر ما مسلط مكن.[١]
عثمانبن عيسى از ياران امامكاظم عليه السلام مىگويد: در محضر امامكاظم عليه السلام بودم كه مردى به او عرض كرد: مرا سفارشى كن. امام عليه السلام فرمود: «زبانت را نگهدار تا عزيز باشى و مردم را بر خودت مسلط نكن تا خوار شوى.»[٢]
٣. ارتكاب گناهان و مشمول عذاب الهى شدن: چنانكه در بحث مفهوم لجامگسيختگى زبان گذشت، كسى كه زبان خود را كنترل نمىكند، سخنانى مىگويد كه هر يك مصداق گناهى هستند. چنين شخصى ممكن است دروغ بگويد، تهمت بزند، آبروى مردم را ببرد و هزاران گناه ديگر را مرتكب شود و بدين سبب مستوجب سختترين عذابهاى الهى گردد.
امامصادق عليه السلام به نقل از رسولخدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
خداوند زبان را عذابى كند كه هيچ يك از ديگر اعضا را چنان عذاب نكرده باشد. زبان مىگويد: خدايا! مرا چنان عذابى كردى كه هيچ يك از ديگر اعضا را نكردهاى؟ گفته مىشود: از تو سخنى صادر شد كه به مشرق و مغرب زمين رسيد و به سبب آن خونهايى بهناحق ريخته شد؛ مالهايى به ناحق غارت شد و ناموسهايى بهناحق هتك شد. به عزت و جلالم سوگند! تو را عذابى كنم كه هيچ يك از اعضا و جوارح انسان را چنان عذاب نكرده باشم.[٣]
٥. برانگيختن فتنهها و نابود كردن انسان: چهبسا سخنى نابجا يا نادرست كه فتنهاى بزرگ ميان مردم ايجاد كند و حتى خود گوينده را به كشتن دهد. اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمايد:
چه بسيار فتنهها كه سخن آنها را برمىانگيزد.[٤]
[١] - همان، ص ١١٣
[٢] - همان
[٣] - همان، ص ٣
[٤] - تميمى آمدى، غررالحكم و دررالكلم، ص ٢١٣