اخلاق اسلامى - داودى، محمد - الصفحة ١٠٧ - مفهوم ميانهروى

در اين روايت نيز امام عليه السلام همدردى مؤمنان با يكديگر را ناشى از داشتن يك پدر و مادر مى‌داند.

البته بديهى است خويشان هر فردى به سبب نزديكى و تعامل بيشترى كه با فرد دارند، در مقايسه با ديگران سزاوارتر به احسان هستند. از اين رو در قرآن خويشان در رتبه دوم قرار گرفته‌اند.

آثار احسان‌

احسان به ديگران پيامدهاى بسيارى دارد كه به برخى از مهم‌ترين آنها اشاره مى‌كنيم:

١. همراهى خداوند: بر اساس برخى از آيات، خداوند همواره همراه نيكى‌كننده است و او را در مشكلات يارى مى‌كند:

إِنَّ اللّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَواْ وَّالَّذِينَ هُم مُّحْسِنُونَ؛[١] در حقيقت، خدا با كسانى است كه پروا داشته‌اند و [با] كسانى [است‌] كه آنها نيكوكارند.

٢. محبوبيت: كسى كه به ديگران نيكى مى‌كند، محبوب آنها مى‌شود. اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌فرمايد:

با احسان دل ديگران به‌دست مى‌آيد.

احسان و نيكى به ديگران سبب محبت است.

آن‌كه احسانش زياد شود، مردم او را دوست مى‌دارند.[٢]

٣. بزرگى و عظمت: كسى كه به مردم نيكى كند، در نظر آنان بزرگى و عظمت مى‌يابد. در كلمات گهربار اميرالمؤمنين عليه السلام آمده است:

نيكى عين آقايى است.

به مردم نيكى كن تا ارج و قَدرت افزون گردد.

[١] - نحل( ٦٠): ١٢٨

[٢] - تميمى آمدى، غررالحكم و دررالكلم، ص ٣٨٥