اخلاق اسلامى - داودى، محمد - الصفحة ١٧٦ - ١ ارتكاب گناه

همچنين روايت شده است:

هرگاه پيامبر صلى الله عليه و آله خشمگين مى‌شد، اگر ايستاده بود، مى‌نشست و اگر نشسته بود، دراز مى‌كشيد تا خشمش فرونشيند.[١]

راه دوم كه شيوه اصلى مبارزه با خشم است، فروبردن خشم و بردبارى در برابر آن مى‌باشد. اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌فرمايد:

هرگاه خشم بر تو غالب شد، با بردبارى و متانت بر او چيره شو.[٢]

خود را از شدت خشم محافظت كنيد و هرچه از بردبارى و فروبردن خشم در توان داريد، براى مقابله با آن آماده كنيد.[٣]

٤. طمع‌

طمع يكى از صفت‌هاى ناپسندى است كه در اسلام بسيار مذمت شده است. اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌فرمايد:

نابود كننده ترين چيز طمع است.[٤]

زشت‌ترين صفت طمع است.[٥]

بدترين چيز طمع است.[٦]

همچنين از امام‌باقر عليه السلام روايت شده است:

بد بنده‌اى است آن‌كه طمعى دارد كه او را به دنبال خود مى‌كشاند و بد بنده‌اى است آن‌كه ميلى دارد كه او را خوار مى‌كند.[٧]

[١] - احمدبن حنبل، مسند احمد، ج ٥، ص ١٥٢

[٢] - تميمى آمدى، غررالحكم و دررالكلم، ص ٣٠٢

[٣] - همان

[٤] - همان

[٥] - همان

[٦] - همان

[٧] - محمدبن يعقوب كلينى، الكافى، ج ٢، ص ٣٢٠