اخلاق اسلامى - داودى، محمد - الصفحة ١٦٨ - آثار اهتمام به امور مسلمانان

ناتوانى در تشخيص حق از باطل دو پيامد دارد: نخست آنكه چنين فردى پند و اندرز كسى را نمى‌پذيرد. امام على عليه السلام مى‌فرمايد:

كسى كه هواى نفس بر او چيره شد، پند كسى را نمى‌پذيرد.[١]

دوم آنكه فرد گمراه مى‌شود. از اين رو در قرآن مى‌خوانيم:

وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ؛[٢] و زنهار از هوس پيروى مكن كه تو را از راه خدا به در كند.

اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌فرمايد:

من بر شما تنها از دو چيز مى‌ترسم: پيروى هواى نفس و آرزوهاى دور و دراز.

پيروى هواى نفس انسان را از راه حق بازمى‌دارد و آرزوهاى دراز آخرت را از ياد انسان مى‌برد.[٣]

پيرو هواى نفس خود مباش كه هر كس از هواى نفس خود پيروى كند، در دام گمراهى فرومى‌افتد.[٤]

٢. خوارى و رسوايى: در روايات متعددى اين مطلب بيان شده است. در رواياتى از اميرالمؤمنين عليه السلام آمده است:

آن‌كه هوايش بر عقلش غالب آيد، فضيحتش آشكار شود.[٥]

كسى كه از هواى نفس خويش پيروى كند، خود را خوار كرده است.[٦]

[١] - همان.

[٢] ( ٢) ص( ٣٨): ٢٦.

[٣] - محمدبن يعقوب كلينى، الكافى، ج ٢، ص ٣٣٦.

[٤] - تميمى آمدى، غررالحكم و دررالكلم، ص ٣٠٦.

[٥] - همان، ص ٣٠٧.

[٦] - همان، ص ٣٠٦