اخلاق اسلامى - داودى، محمد - الصفحة ١٥٦ - مفهوم عفو و گذشت

مورد لعنت قرار گرفتند. اين [كيفر] به خاطر آن بود كه عصيان ورزيده و [از فرمان خدا] تجاوز مى‌كردند.

خداوند در سوره انعام نيز به مردم هشدار مى‌دهد:

أَلَمْ يَرَوْاْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍ مَّكَّنَّاهُمْ فِى الأَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّن لَّكُمْ وَأَرْسَلْنَا السَّمَاء عَلَيْهِم مِّدْرَارًا وَجَعَلْنَا الأَنْهَارَ تَجْرِى مِن تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُم بِذُنُوبِهِمْ وَأَنْشَأْنَا مِن بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِينَ؛[١] آيا نديده‌اند كه پيش از آنان چه بسيار امّت‌ها را هلاك كرديم؟ [امّت‌هايى كه‌] در زمين به آنان امكاناتى داديم كه براى شما آن امكانات را فراهم نكرده‌ايم، و [باران‌هاى‌] آسمان را پى در پى بر آنان فرو فرستاديم، و رودبارها از زير [شهرهاى‌] آنان روان ساختيم.

پس ايشان را به [سزاى‌] گناهانشان هلاك كرديم، و پس از آنان نسل‌هاى ديگرى پديد آورديم.

در سخنان معصومان عليهم السلام نيز ارتكاب گناهان از مهلكات عظيم به شمار آمده و بدين رو، بر دورى از گناهان بسيار تأكيد شده است. در رواياتى از پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است:

عابدترين مردم كسى است كه واجبات را برپا دارد و كوشاترين مردم آن است كه از گناهان دورى كند.[٢]

دوستم جبرائيل گفت: مثَل اين دين مثَل درختى استوار است كه بنياد آن ايمان، و رگ و ريشه آن نماز، و آب آن زكات، و شاخه آن خوشخويى و ميوه آن دورى از محرمات الهى است. پس چنان‌كه درخت جز با ميوه‌اش كامل نمى‌شود، ايمان نيز جز با بازداشتن نفس از محرمات كامل نمى‌شود.[٣]

عجب دارم از كسى كه به سبب ترس از بيمارى، از غذا پرهيز مى‌كند؛ چگونه از گناهان به‌سبب ترس از آتش جهنم پرهيز نمى‌كند؟![٤]

[١] - انعام( ٦): ٦

[٢] - محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٦٨، ص ٢٠٦

[٣] - همان، ج ٧٠، ص ٣٥٢

[٤] - همان، ص ٣٤٧