برادرى همچون ساير نعمت‌ها همواره پايدار نخواهد ماند، از اين‌رو نيازمند پاسدارى است. حفظ حرمت و حقوق برادران دينى يكى از مهم‌ترين عوامل صيانت از اخوت اسلامى است. بسيار ديده مى‌شود كه دوستان صميمى به‌جهت شدت انس، نسبت به حرمت و حقوق يكديگر بى‌توجه‌اند. گاه اين بى‌توجهى با عبارت معروف «بين الاحباب تسقط الآداب» توجيه مى‌شود؛ درحالي كه مى‌بايد حرمت برادران صميمى و حقوق آنها بيشتر رعايت گردد.

بسيارى از رذايل اخلاقى مانند بدخلقى و خودخواهى و تكبر و حسد و طمع و همچنين ايجاد فضاهاى رقابتي كاذب در جامعه، از جمله آفات برادرى است. مثلًا در برخى مسابقات ورزشى افراد به‌گونه‌اى افراطى نتيجه‌محور مى‌شوند و برد و باخت چنان در نظرشان اهميت مى‌يابد كه براى طرفدارى از تيم مورد علاقه به هر رفتار ناشايستى تن مى‌دهند. دستگاه‌هاى تبليغاتى نيز بر آتش اين رقابت كاذب دامن مى‌زنند و فضا را ملتهب‌تر مى‌كنند؛ آن‌گونه كه ميدان مسابقه ورزشى به‌صورت ميدان جنگ درمى‌آيد و كينه و دشمنى در آن مى‌رويد. بى‌گمان از بين بردن اين زمينه‌ها به رشد اخوت اسلامي كمك مى‌كند.

ب) ايثار

امام على (ع) درباره اين ويژگى مى‌فرمايد: «با همگان به انصاف و با اهل ايمان به ايثار رفتار كن.»[١]

ايثار و ازخودگذشتگى از مكارم اخلاق اجتماعى و از مهم‌ترين فضايل اخلاقى است. ايثار به معناى دست‌شستن از حقوق و منافع خويش و مقدم داشتن ديگران است كه بالاترين درجات احسان به‌شمار مى‌آيد. در روايات اهل‌بيت (عليهم السلام) از ايثار به «خصلت خوبان»، «بهترين خوبى‌ها»، «بالاترين بزرگى‌ها»، «برترين عبادت»، «بزرگترين بزرگى» و «بالاترين مراتب ايمان» ياد شده است.[٢]

[١] - عامل سائر الناس بالانصاف و عامل المؤمنين بالايثار.( عبدالواحد تميمى‌آمدى، غرر الحكم و درر الكلم، ح ٩١٠٦.)

[٢] - احسن الاحسان.( همان، ح ٩١٧٦.)؛ شيمه الابرار.( همان، ح ٩١٥٥.)؛ اعلي المكارم.( همان، ح ٩١٥٩.)؛ افضل عباده.( همان، ح ٩١٦١.)؛ اجل سياده.( همان، ح ٩١٦١.)؛ اعلي مراتب الايمان.( همان، ح ٩١٦٢.)