اخلاق اسلامى مبانى و مفاهيم - عليزاده، مهدى - الصفحة ١٥٩ - الف) غفلت و خدافراموشى

اهداف‌

از دانشجو انتظار مى‌رود پس از فراگيرى اين فصل:

١. مفاهيم غفلت، يأس و قنوط، امن از مكر خدا و كفران را دريافته باشد و بتواند نقش آنها را در رابطه انسان با خدا بيان كند.

٢. بتواند رابطه خدافراموشى و خودفراموشى و نيز رابطه غفلت و خودبزرگ‌بينى را تبيين نمايد.

٣. اثر خدافراموشى را در حقير شمردن گناهان و بزرگ شمردن طاعات درك كند.

٤. عوامل اصلى غفلت از خدا و راهكارهاى عملى رفع آن را بداند.

٥. با ميزان صحيح خوف و رجا در جان انسان آشنا شده باشد.

٦. آثار يأس از رحمت الاهى و امن از مكر خدا را بداند و رابطه آن دو با طغيان را بشناسد.

٧. عوامل عمده كفران را بداند.

الف) غفلت و خدافراموشى‌

هر عمل خوب يا بد انسان يا هر لذت و دردي كه بدو مى‌رسد، اثرى در جان او مى‌گذارد[١] و

[١] - زراره از امام باقر( ع) چنين روايت كرده است:« هيچ بنده‌اى نيست، مگر آنكه در دل او نقطه سفيدى است كه چون گناهى انجام دهد، نقطهسياهى در آن پيدا شود. سپس اگر توجه كند، آن سياهى از بين مى‌رود و اگر به گناه ادامه دهد، بر آن سياهى افزوده شود، چنانكه سفيدى را بپوشاند و چون سفيدى پوشيده شود، صاحب آن هرگز به نيكى و خوبى بازنمى‌گردد.»( محمد بن يعقوب كلينى، الكافى، ج ٢، ص ٢٧٣.)