ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٩٠ - در باره ولايت ائمه - ع

در ميان مردم بعدالت رفتار كردند خداى عز و جل بچرخاننده فلك دستور دهد كه آن را بكندى بچرخاند، و از اين جهت روزها و شبها و سالها و ماههاى آنها بكندى گذرد، و اگر در ميان مردم ستم كنند و بعدالت رفتار نكنند خداى تعالى بچرخاننده فلك دستور دهد تا بسرعت بچرخاند و از اين رو شبها و روزها و سالها و ماههايشان كوتاه گردد، و خداى عز و جل نيز در باره آنها بهمان عدد شبها و ماهها وفا كرده (و چيزى كم نكرده است).

٤٠١- عزرمى گويد: من در محضر امام صادق عليه السّلام در حجر اسماعيل زير ناودان نشسته بودم و دو نفر با هم منازعه ميكردند يكى از آنها برفيقش ميگفت: بخدا تو نميدانى كه باد از كجا ميوزد، و چون زياد اينسخن را دنبال كرد امام صادق عليه السّلام بدو فرمود: آيا تو ميدانى؟ گفت: نه، ولى من از مردم شنيده‌ام كه (چيزهائى) ميگويند من بامام صادق عليه السّلام عرضكردم: قربانت! باد از كجا ميوزد؟

فرمود: باد زير همين ركن شامى است، و هر گاه خدا بخواهد چيزى از آن را بيرون آورد برآرد، اگر باد جنوب است جنوب، و اگر شمال است شمال و اگر باد صبا است صبا، و اگر دبور است دبور، سپس فرمود: و نشانه‌اش آن است كه هميشه اين ركن را مى‌بينى كه در حركت است، در زمستان و تابستان، و در شب و روز.

شرح- فيض عليه الرحمة گويد: شايد مقصود از حركت ركن بادى است كه در اطراف آن قرار دارد.

٤٠٢- داود رقى از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: هيچ خلقى (از مخلوقات خدا)