ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٨٩ - در باره ولايت ائمه - ع

هستند، فرمود اينها مرا ميخواهند برخيز تا برويم، حضرت برخاست من هم با او برخاستم، و چون آنها ديدند كه او برخاست آنها بسوى آن حضرت برخاستند، امام عليه السّلام رو بدانها كرد فرمود: دست از من بداريد، و مرا آزار ندهيد و مورد تعرض سلطان قرارم ندهيد، چون كه من فتوائى بشما نخواهم داد، آنگاه دست مرا گرفته آنها را بحال خود گذارد و براه افتاد، و چون از مسجد بيرون آمد بمن فرمود:

اى ابا محمد بخدا سوگند اگر شيطان پس از آن نافرمانى و تكبرى كه كرد باندازه عمر دنيا براى خداى عز و جل سجده كند سودى برايش ندارد، و خداى عز و جل سجده‌اش را نپذيرد تا وقتى كه چنانچه خدا دستور فرموده بود براى آدم سجده كند، و هم چنين اين امت گنهكارى كه پس از پيغمبر خود بفتنه افتادند و آن امام و رهبرى را كه پيغمبرشان براى آنها منصوب فرموده بود رها كردند.

پس خداى تبارك و تعالى عملى از ايشان نپذيرد و حسنه‌اى از آنها بالا نبرد تا از همان راهى كه خداى عز و جل بر ايشان مقرر فرموده بدرگاه او بروند، و پيروى كنند از آن امامى كه به پيروى او مأمور شدند و از همان درى كه خداى عز و جل و پيغمبر او بروى آنها گشود درآيند اى ابا محمد همانا خداى عز و جل پنج فريضه بر امت محمد (ص) واجب ساخته: نماز، زكاة، روزه، حج، ولايت ما، و در مواردى از آن چهار فريضه بديشان رخصت داده (و آن تكاليف را از ايشان برداشته) ولى بهيچ يك از مسلمانان در مورد ترك ولايت ما رخصتى نداده، نه بخدا سوگند هيچ گونه رخصتى در آن نيست.

٤٠٠- ابو اسحاق جرجانى از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: براستى خداى عز و جل براى كسى كه سلطنتى مقرر ساخته زمان و مدتى بحساب شبها و روزها و سالها و ماهها مقرر فرموده پس اگر