ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٠٥ - فضيلت مسجد كوفه و داستان نوح - ع

٤٢٣- از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود: همسر نوح عليه السّلام هنگامى كه آن حضرت مشغول ساختن كشتى بود بنزد او آمده گفت: از تنور آب بيرون آمده؟ نوح با شتاب بر سر تنور آمد و سرپوشى روى آن نهاد و بمهر خويش آن را مهر كرد، پس آب ايستاد، و چون از كار ساختن كشتى فراغت يافت بيامد و آن مهر را شكست و سرپوش را از روى تنور برداشت و آب بجوشيد.

٤٢٤- اسماعيل جعفى از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود: شريعت (و دين) نوح عليه السّلام اين بود كه بايد خدا را بيگانگى و از روى اخلاص پرستيد و از پرستش اشباه و امثالى كه براى او ساخته‌اند دست كشيد، و اين همان سرشتى است كه مردم بر آن سرشته شده‌اند، و خداوند از نوح و از ديگر پيمبران عليهم السّلام پيمان گرفته كه خداى تبارك و تعالى را بپرستند و چيزى را شريك با او نسازند، و دستور فرموده بنماز و امر بمعروف و نهى از منكر و حلال و حرام، ولى بر او احكام حدود و مواريث را فرض و مقرر نكرد، و شريعت نوح همين بود.

و نوح در ميان آن مردم هزار سال پنجاه سال كم توقف كرد و در اين مدت در خفا و آشكارا آنها را بخدا دعوت كرد و چون سرباز زدند و سركشى كردند گفت: «پروردگارا من مغلوب شده‌ام پس انتقام مرا بگير» (سوره قمر آيه ١٠) پس خداى عز و جل باو وحى فرمود: «همانا از قوم تو جز آنها كه ايمان آوردند ديگر ايمان نياورند و تو از اعمالى كه ميكنند اندوهگين مباش» (سوره هود آيه ٣٦) و از اين مدت بود كه نوح گفت: «اينها جز بدكار كفران پيشه توليد نكنند» (سوره نوح آيه ٢٧) پس خداى عز و جل باو وحى‌