ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٨٣ - (حديث نوح ع در روز قيامت)

آيه ٢٦) آيا خداى عز و جل نبود كه ملك را به بنى اميه داد؟

فرمود: چنان نيست كه تو خيال كرده‌اى همانا خداى عز و جل ملك را بما عطا فرمود و بنى اميه آن را (بزور) از ما گرفتند، مانند مردى كه جامه‌اى دارد و ديگرى مى‌آيد و آن را از او (بغصب و زور) ميگيرد، پس آن جامه از آن كسى نيست كه بزور گرفته است.

٣٩٠- محمد حلبى از امام صادق عليه السّلام در باره‌ى اين آيه پرسيد: «بدانيد كه خداوند زنده ميكند زمين را پس از مردنش» (سوره حديد آيه ١٧) فرمود: (زنده ميكند) بعدالت و داد پس از (مردنش به) جور و ستم.

٣٩١- صفوان بن يحيى گويد: از امام هشتم عليه السّلام در باره ذو الفقار شمشير رسول خدا (ص) پرسيدم فرمود: آن شمشيرى بود كه جبرئيل عليه السّلام از آسمان فرود آورد و حلقه آن از نقره بود.

(حديث نوح ع در روز قيامت)

٣٩٢- يوسف بن ابى سعيد گويد: روزى در محضر امام صادق عليه السّلام بودم و آن حضرت بمن فرمود: چون روز قيامت شود، و خداى تبارك و تعالى خلائق را گرد آورد نخستين كسى را كه بخوانند نوح عليه السّلام است پس باو گويند: آيا تبليغ رسالت كردى؟ در پاسخ گويد: آرى باو گويند: كيست كه براى تو گواهى دهد؟ پاسخ دهد: محمد بن عبد اللَّه (ص) فرمود: پس نوح عليه السّلام بيايد و پا بر دوش مردم گذارد تا