ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٨٢ - درمانى براى برخى از امراض

سپس آن را زير آسمان بگذارد و يك چيز آهنى روى آن نهد و چون صبح شد آب روى آن بريزد و با دست آن را در آب حل كند و بياشامد، و چون شب دوم شد يك حبه ديگر بر آن بيفزايد كه دو حبه و نيم مى‌شود و چون شب سوم شد حبه ديگرى از شكر بر آن بيفزايد كه سه حبه و نصفى مى‌شود.

٣٨٧- ابو هارون گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: اينان (يعنى اهل سنت و مخالفين) بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ را (در موقع قرائت حمد و سوره در نماز) نهان كردند (كه اصلا نميخوانند يا آهسته ميخوانند) پس- بخدا- چه نامهاى خوبى را نهان كردند. رسول خدا (ص) را رسم چنان بود كه هر گاه داخل خانه ميشد و قريش گرد او جمع ميشدند بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ را با صداى بلند ميخواند و قريش كه آن را ميشنيدند پا بفرار ميگذاشتيد پس خداى عز و جل در اين باره نازل فرمود: «و چون در قرآن پروردگارت را بتنهائى ياد كنى گريزان پشت بگردانند» (سوره اسراء آيه ٤٦).

٣٨٨- ابو هارون مكفوف گويد هر گاه نام رسول خدا (ص) نزد امام صادق عليه السّلام برده ميشد آن حضرت ميگفت: پدر و مادر و قوم و عشيره‌ام بقربانش شگفت است از عرب كه چگونه ما را روى سر خود نميگذارند با اينكه خداى عز و جل در قرآن فرمايد: «و بر لب پرتگاه آتش بوديد و خداوند شما را برهانيد» (آيه ١٠٣ سوره آل عمران) و بوسيله رسول خدا (ص) رهائى يافتند.

٣٨٩- عبد الاعلى مولى آل سام گويد: بامام صادق عليه السّلام عرضكردم: (خدا فرموده) «بگو اى خداى داراى ملك، تو ميدهى ملك را بهر كه خواهى و ميستانى ملك را از هر كه خواهى» (سوره آل عمران‌