ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٥١ - خطبهاى از امير مؤمنان ع

حق و حدود خدا) را نشناسيد.

و چون اينها را شناختيد بدعتها و زورگوئيها را خواهيد شناخت، و افتراى بر خدا و رسولش و تحريف (و تغيير آيات) قرآن او را خواهيد ديد، و مى‌بينيد كه خداوند هدايت يافتگان را چگونه هدايت كرده، مبادا كسانى كه (معارف كتاب و سنت) را نميدانند شما را بنادانى و (گمراهى) اندازند، چون كه براستى علم قرآن را نداند كه چيست جز آن كس كه طعم آن را چشيده باشد، و بوسيله علم آن نادانى خود را بدانائى و كوريش را به بينائى و كريش را بشنوائى مبدل سازد و كارهاى نيك خود را در نزد خداى عزه ذكره ثبت كرده و كارهاى بد را محو و نابود كرده است، و بمقام رضوان (و خوشنودى) خداى تبارك و تعالى نائل گشته.

پس علم قرآن را تنها از اهل آن بجوئيد كه تنها همانهايند آن نورى كه از آن بايد پرتو گرفت و آن پيشوايانى كه بدانها بايد اقتداء كرد، و آنهايند مايه زندگى علم و دانش و وسيله مرگ جهل و نادانى.

و هم آنهايند كه حكمهاى آنان (و داوريهايشان) شما را از (كمال) علم و دانششان آگاه سازد، و همان خموشى آنها از منطق (صواب) آنان باخبر سازد، و ظاهرشان دليل باطن آنها است، با دين و آئين مخالفت نكنند و اختلافى هم در آن ندارند، و همان دين (يا قرآن) در ميان آنان گواهى است صادق، و خموشى است گويا (بظاهر خموش است ولى براى اهلش گويا است) پس آنانند كه بخاطر مقام و عظمتى كه دارند گواهان (خداى تعالى) هستند بدان حقى كه نازل فرموده، و خبر دهندگانى هستند راستگو، نه با حق مخالفت دارند و نه در آن اختلاف كنند، سابقه آنها در علم ازلى خدا نيك است، و قضاوت درست خداى عز و جل در باره آنها صادر گشته، و در همين عبرتى است براى پند گيران، پس هر گاه حق بگوشتان خورد