ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٣٥ - تأويل بعض از آيات

«و خدا باطل را محو كند و حق را با كلمات خود پابرجا سازد (ميفرمايد حق براى خاندان تو همان ولايت است) كه براستى او بدان چه در سينه‌ها است دانا است» (سوره شورى آيه ٢٤) ميفرمايد:

يعنى (دانا است) بدان دشمنى و ستمى كه پس از تو نسبت بخاندانت در سينه‌هاى خويش نهان كرده‌اند.

و همين است مقصود از گفتار خداى عز و جل: «و كسانى كه ستمگرند در نهانى راز گويند كه مگر اين جز بشرى مثل شما است آيا شما جادو ميشويد با اينكه مى‌بينيد» (سوره انبياء آيه ٣).

و در تفسير گفتار خداى عز و جل: «سوگند بستاره هنگامى كه فرود آيد» فرمود (مقصود) سوگند بقبض روح محمد هنگامى كه جانش گرفته شود «كه گمراه نشد رفيق شما (رسول خدا (ص)- به برترى دادن خاندانش- و نه بباطل گرويده است، و نه از روى هوا و دلخواه خود سخن ميگويد» فرمود:

خدا ميگويد: او در باره برترى دادن خاندانش از روى هوا و هوس سخن نميگويد، و بهمين جهت دنبالش فرمايد: «اين نيست مگر وحيى كه باو شده است» (سوره نجم آيات ١- ٤).

و خداى عز و جل بمحمد (ص) فرمايد: «بگو اگر چيزى كه بدان شتاب داريد در نزد من بود كارى كه ميان من و شما است خاتمه يافته بود» (سوره انعام آيه ٥٨) يعنى اگر من مأمور بودم كه بشما اعلام كنم آنچه را در سينه‌هاى خود پنهان كرده‌ايد از شتاب كردن شما در مردن من تا اينكه پس از من بخاندانم ستم كنيد ...

پس حكايت شما مانند آن كسى است كه خداى عز و جل فرمايد: «مانند آن كسى كه آتشى بيفروخت و چون اطراف او را روشن كرد ...» (سوره بقرة آيه ١٧) ميفرمايد: زمين بنور محمد (ص) روشن شد چنانچه خورشيد بدان پرتو افكنى ميكند.

پس خدا محمد (ص) را بخورشيد مثل زده و وحى او را بماه مثل زده در آنجا كه فرمايد: