ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٤٢ - در تفسير قرآن و عالمان بدان

خروج كنيم؟ فرمود: نه. و چون فردا شد اين آيه را براى آن حضرت خواندم: «اگر بخواهيم بر ايشان آيه و نشانه‌اى از آسمان نازل كنيم كه گردنهايشان در مقابل آن خاضع گردد» (سوره شعراء آيه ٤) و بدو عرضكردم: آيا اين نشانه همان صيحه آسمانى است؟ فرمود: آگاه باش كه اگر آن باشد گردن دشمنان خدا در برابرش خاضع گردد.

٤٨٤- محمد بن على حلبى گويد: شنيدم از امام صادق عليه السّلام كه فرمود: اختلاف بنى عباس از علامات حتمى است، و نداى آسمانى نيز از علامات حتمى است، و خروج حضرت قائم نيز حتمى است، عرضكردم: نداى آسمانى چگونه است؟ فرمود: يك منادى در اول روز از آسمان ندا كند كه: بدانيد على و شيعيانش رستگارانند، فرمود: و يك منادى در آخر روز ندا كند كه: عثمان و شيعيانش رستگارانند.

[در تفسير قرآن و عالمان بدان‌]

٤٨٥- زيد بن شحام گويد: قتادة بن دعامة (يكى از مفسران و بزرگان اهل سنت) خدمت امام باقر عليه السّلام شرفياب شد حضرت بدو فرمود: اى قتاده تو فقيه اهل بصره هستى؟ عرضكرد: چنين پندارند.

امام باقر بدو فرمود: شنيده‌ام تو قرآن تفسير ميكنى؟

قتادة- آرى.

امام باقر عليه السّلام- از روى دانش و علم تفسير ميكنى يا ندانسته؟

قتادة- نه، بلكه از روى علم و دانش.

امام باقر عليه السّلام- اگر چنان است كه از روى علم تفسير ميكنى بجا است و من از تو پرسش كنم.

قتادة- بپرسيد؟