ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٢٢ - در تعبير خواب

كه اين كار را نكردند (و در جريان غصب خلافت دست نداشتند) و ندانسته و بدون آنكه يكنوع دشمنى با امير مؤمنان عليه السّلام داشته باشند از ديگران پيروى كردند اين كارشان موجب كفر آنان نشد و آنها را از اسلام بيرون نبرد، و از اين جهت بود كه على عليه السّلام كار خود را پوشيده داشت (و از خلافتى كه حق او بود چشم پوشيد) و چون ياورى نيافت از روى اكراه بيعت كرد.

٤٥٥- عبد الرّحيم قصير گويد: بامام باقر عليه السّلام عرضكردم: براستى مردم وحشت ميكنند از اينكه ما ميگوئيم: مردم (پس از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله) مرتد شدند (و حاضر نيستند بآسانى اين مطلب را بپذيرند)؟ فرمود: اى عبد الرحيم همانا مردم پس از رحلت رسول خدا (ص) بدوران جاهليت بازگشتند، و انصار مدينه (گرچه) كناره گرفتند (و در آغاز كار حاضر بخلافت با ابو بكر نشدند) ولى (با اين حال) براه درستى نرفتند، آنها با سعد بن عباده بيعت كردند و همان (شعارها و) رجزهاى جاهليت را بر زبان مى‌آوردند و ميگفتند:

اى سعد توئى مايه اميد، كه دو گيسويت روى شانه ريخته، و دشمنت (كه تو را بشعر هجو كند) مطرود و رانده است.

٤٥٦- زكرياى نقاض گويد: شنيدم از امام باقر عليه السّلام كه ميفرمود: مردم پس از رحلت رسول خدا (ص) همانند كسانى شدند كه جمعى از هارون و گروهى از گوساله پيروى كردند و همانا ابو بكر مردم را (بخويش) دعوت كرد، و على عليه السّلام جز بقرآن عمل نكرد، و عمر هم چنين مردم را دعوت كرد