پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٣ - هوش امام صادق عليه السلام
وليد خواست كه آن حضرت را امتحان كند. به او گفت: آيا مىدانى كه مؤسّس علم منطق چه كسى بوده است؟
كودك جواب داد: «تأسيسكننده علم منطق، ارسطو نام دارد كه به صاحب المنطق لقب يافته و شاگردان و پيروانش اين لقب را به او دادهاند».
وليد سؤال دوّمى از آن حضرت كرد و گفت: آيا مىدانى صاحب المعز چه كسى است؟
امام صادق عليه السّلام سخن او را ردّ كرده و فرمودند: «صاحب المعز اسم كسى نيست.
بلكه اسم دستهاى از ستارگان است كه به ذو الاعنّه نيز معروفند»[١].
حيرت بر وليد حاكم شد و نمىدانست چه بگويد. مقدارى فكر كرد تا بتواند مسأله ديگرى بيابد و از نواده پاك پيامبر سؤال كند. ناگهان اين سؤال به ذهنش رسيد و گفت: آيا مىدانى كه صاحب مسواك چه كسى بود؟
امام فورا به او جواب دادند كه: «اين لقب عبد اللّه بن مسعود مىباشد كه از اصحاب جدّم رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله است».
وليد ديگر هرچه فكر كرد، مسألهاى نيافت تا از امام صادق عليه السّلام سؤال كند و خود را در مقابل اين امام بزرگ عاجز و ناتوان يافت. بنابراين شروع به بزرگداشت و احترام آن حضرت نمود. به او خوشآمد گفت و دست او را در دست خود گفت و به امام باقر نزديك شد و اينچنين به او تبريك گفت: اين پسر تو، به زودى بزرگترين علّامه زمان خود خواهد گرديد[٢].
آرى، اين پيشبينى وليد كاملا درست از آب درآمد. امام صادق عليه السّلام نه تنها داناترين دانشمندان زمان خود گرديد، بلكه او دانشمندترين دانشمند كلّ دنيا
[١] . اين دسته از ستارگان در نزد ستارهشناسان به« اوريكا» يا« اريجا» معروفند.
[٢] . الإمام الصادق كما عرفه علماء الغرب/ ١٠٨- ١١٢.