پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣٣ - حركت عباسيان پس از پايان اجتماع

كشيده، بر آن نماز خوانده و او را دفن كرد، پس از آنكه ابو مسلم منصب فرماندهى كل قوا را به دست گرفت، فورا از خراسان حركت كرد تا فرماندهى توده‌هايى كه منتظر دستورات او بودند و در نهايت شور و هيجان براى جنگ با امويان به‌سر مى‌بردند به دست بگيرد. او در خطبه‌اى قبل از جنگ به لشكريان و داعيان خود اين‌چنين گفت: به دل‌هاى خود جرأت بدهيد كه از اسباب پيروزى است، بيشتر كينه‌ها را به ياد بياوريد. چرا كه كينه، گام‌هاى شما را محكم مى‌كند و همواره اطاعت از مافوق را پيشه كنيد كه پناهگاه هر رزمنده‌اى است‌[١].

قيام ابو مسلم از آنجا آغاز شد و از كارهاى او اين بود كه در ميان سپاه امويان بذر دشمنى مى‌پاشيد تا آنان را از يكديگر جدا كند. او از اين امر استفاده كرد و در كار خود نيز پيروز شد. مردم سراسيمه از هرات و طالقان و مرو و بلخ با لباس‌ها و پرچم‌هاى سياه گرداگرد ابو مسلم جمع شدند[٢].

ابو مسلم دست به كشتن بى‌گناهان نيز زد. آنچنان كه مورّخان نوشته‌اند، او به‌جز كشتگانى كه در جنگ‌ها كشته شدند، ششصد هزار عرب را با شمشير و به شكل فجيع كشت‌[٣].

سپاه ابو مسلم پيشروى كردند. پس از آنكه واليان اموى را در خراسان از بين بردند، به سمت عراق تاختند. سپاهى همچون موج كه پرچم‌هاى سياه بر سر آن‌ها سايه‌افكن بود. آنان عراق را بدون هيچ مقاومت قابل ذكرى اشغال كردند و اين‌چنين بود كه در سال ١٣٢ هجرى حكومت عبّاسى به دست ابو مسلم خراسانى در كوفه اعلام گرديد.

[١] . حياة الامام موسى بن جعفر ١/ ٣٢٦.

[٢] . دينورى، حياة الحيوان ٣٦٠.

[٣] . حياة الامام موسى بن جعفر عليه السّلام ١/ ٣٢٦.