فقه نظام اقتصادى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٨٠ - ب- جهانبينى اقتصادى نظام سرمايهدارى (ليبرال كاپيتاليسم)

زيرا عموماً مبتنى بر اصول موضوعه فلسفى مادّى گرايانه‌اى هستند كه فاقد دلايل منطقى كافى است.

نظام اقتصادى ليبرال كاپيتاليسم نيز از اين قاعده مستثنى نيست. ساختار فكرى اين نظام مبتنى بر اصول موضوعه الحادى و مادّى گرايانه‌اى است كه مهم‌ترين آنها جهان‌بينى مبتنى بر اصالت ماده است، و اصلى‌ترين نقطه اشتراك و تلاقى اين نظام با نظام كمونيستى نيز همين جاست.

«در نظام سرمايه‌دارى انگيزه غائى از فعاليت اقتصادى كسب حداكثر سود است، و عامل‌هاى اقتصادى در كسب حداكثر سود مورد نظر از آزادى عمل و استقلال لازم برخوردارند، و در نيل به اين هدف فقط براساس امكانات خود و همچنين آزادى و حقوق ديگران دايره عمل خود را محدود مى‌سازند»[١].

كسب حداكثر سود مادّى و به تعبيرى ديگر به دست آوردن پول بيشتر به عنوان انگيزه غائى، آزادى مطلق فردى به عنوان راه و روش دست‌يابى به آن هدف غائى، و نيز آنچه به عنوان تنها عامل محدود كننده آزادى اقتصادى در نظام سرمايه‌دارى مطرح است كه چيزى جز آزادى ديگران نيست كه از آن به عنوان حقوق ديگران تعبير مى‌شود، عناصر بنيادين و جوهره اصلى نظام سرمايه‌دارى را تشكيل مى‌دهد، اين عناصر كه بنياد نظام سرمايه‌دارى بر آنها استوار است همگى از نگرش مادّى الحادى به جهان و انسان برخاسته‌اند. برمبناى جهان‌بينى الهى سعادت بشر در گرو كسب سود مادّى افزون‌تر و پول بيشتر نيست، بلكه در بسيارى موارد انفاق در راه خدا يا چشم پوشى از سود بيشتر موجب سعادتمندى انسان مى‌شود. از اين گذشته قرآن كريم مفهوم جديدى از افزايش و توسعه‌

[١] . محمود منتظرظهور، اقتصاد، ص ٩٢.