فقه نظام اقتصادى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ١٠٢ - ٢ فعاليت اقتصادى

در جهان‌بينى اقتصادى اسلام آنچه سود حقيقى پول است سودى است كه خداوند به سرمايه‌اى كه در راه او انفاق شود مى‌دهد، كه سودى چند برابر و ماندگار و همراه با كاميابى و بهره‌مندى از زندگى سعادتمند و جاودانه است.

خداى متعال در تبيين مفهوم راستين سود سرمايه چنين مى‌فرمايد:

وَ ما آتَيْتُمْ مِنْ رِباً لِيَرْبُوَا فِي أَمْوالِ النَّاسِ فَلا يَرْبُوا عِنْدَ اللَّهِ وَ ما آتَيْتُمْ مِنْ زَكاةٍ تُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُضْعِفُونَ‌[١].

آنچه به عنوان ربا مى‌دهيد تا با اموال مردم فزونى پيدا كند پس نزد خدا فزونى نخواهد يافت و آنچه را به عنوان زكات براى خدا مى‌دهيد اينان‌اند كه ثروت خود را چند برابر مى‌كنند.

در اين آيه به صراحت و روشنى سود ناشى از ربا، فزون‌خواهى و دستبرد به اموال ديگران و افزودن نامشروع بر مال از مال ديگران تلقى شده، و به صراحت اعلام شده كه در نزد خدا رشد و فزونى مال به افزودن بر آن از مال ديگران نيست، بلكه افزودن صحيح بر مال و سود، و رشد مشروع ثروت، سود و رشدى است كه در نزد خدا مقبول و پسنديده باشد، و آن انفاق در راه خداست كه موجب رشد چند برابر مال مى‌شود.

از اين آيه و آيات ديگر و همچنين روايات استفاده مى‌شود كه انفاق در راه خدا نه تنها موجب رشد و فزونى مال در آخرت مى‌شود، بلكه درهمين دنيا نيز موجب افزودن بر ثروت، و رشد و بركت آن خواهد شد، بنابراين آنچه در نظام‌هاى مبتنى بر جهان‌بينى مادّى موجب كاستى ثروت مى‌شود يعنى انفاق در راه خدا در جهان‌بينى اقتصادى اسلامى موجب فزونى و رشد و بالندگى ثروت در دو جهان خواهد شد.

خداى متعال مى‌فرمايد:

[١] . سوره روم: ٣٩.